پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده هدف ازانجام این پژوهش بررسی و ارائۀ شیوههای ارتقاء انگیزة مدرسان است. هدف تحقی ق
توسعهای و روش تحقیق توصیفی پیمایشی است. نمونه به روش غیرتصادفی و با تعی ین
مراکز معین در استانهای سراسر کشور، از مدرسان هر مرکز انتخاب و مورد بررسی قرار
گرفته اند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق شامل: پرسشنام ۀ سلسله مراتب نیازها ی مازلو،
پرسشنامۀ تحلیل رفتگی مسلش، و نظرسنجی از مدرسان بوده است. در تحلیل داده ها ، سطح
انگیزة زنان با یکدیگر و نیاز مدرسان کم سابقه نسبت به مدرسان با سابقه اختلاف معنادار ی
مشاهده میشود. بین سن و سابقه، سن و تحصیلات، سن و تحلیلرفتگی، سابقه و تحصیلات،
همبستگی معناداری به چشم میخورد.

چکیده این پژوهش به منظور بررسی اثرات مستقیم و غیر مستقیم مؤلفه ­های انگیزشی بر پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان سیستم آموزش از دور انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را دانشجویان ترم سوم و بالاتر دانشگاه پیام نور در نیمسال دوم سال تحصیلی 89 ـ 1388 تشکیل می‏داد که در سراسر کشور در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا  در رشته‏های مختلف مشغول تحصیل بودند. روش نمونه‏گیری از نوع خوشه­ای چند مرحله­ای بود. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی ـ مورگان، با در نظر گرفتن خطای 05/0 = α و خوشه­ای بودن روش نمونه­گیری برابر 476 نفر محاسبه شد که به ترتیب از دانشگاه­ پیام نور استان تهران، استان گیلان و استان اردبیل، 283 نفر معادل 59 درصد ، 118 نفر معادل 25 درصد و 75 نفر معادل 16 درصد انتخاب شدند. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفیـ همبستگی بود. برای جمع‏آوری داده­ها، بخشی از پرسشنامهْ راهبردهای انگیزش برای یادگیری (MSLQ) ساختۀ پینتریچ، اسمیت، گارسیا، و مک­کیچی مربوط به مقیاس انگیزش استفاده شد. پایایی پرسشنامه در این مطالعه با روش آلفای کرونباخ برابر 86/0 محاسبه شد. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که بارهای عاملی گویه­های پرسشنامه در تبیین مؤلفه­ها از نظر آماری معنادار هستند. یافته ­های پژوهش نشان داد که مدل پژوهش، 56 درصد واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین می‏کند. بالاترین ضریب مسیر بین خودکارامدی و جهت­گیری درونی هدف ( 96/0 = β، 5/14 = t، 01/0 < P)؛ پس از آن بین اضطراب امتحان و جهت‏گیری بیرونی هدف ( 78/0 = β، 3/8 = t، 01/0 < P) به دست آمد. اما ضریب مسیر محاسبه شده بین جهت­گیری بیرونی هدف و پیشرفت تحصیلی ( 02/0- = β، 41/0- = t، 05/0 > P) معنادار نبود.

چکیده انگیزه، حالت درونی و یا شرایطی است که رفتار را فعال می­کند؛ تمایل یا نیازی است که رفتار هدفمند را هدایت می­کند و به آن انرژی می­بخشد؛ تأثیر نیازها و تمایلات بر جهت رفتار است و به رفتار جهت، استواری و ایستادگی می­بخشد. خود­تنظیمی به معنی روش­هایی است که یادگیرنده از طریق به کارگیری آنها یادگیری خود را مدیریت و تنظیم می­کند. این تحقیق، ارتباط بین انگیزش و خود­تنظیمی دانشجویان علوم پایه را بررسی کرده است. 365 دانشجو (281 دختر و 84 پسر) از دانشکده­های علوم دانشگاه­های تهران، شهید بهشتی و آزاد به منظور ارزیابی انگیزه و خود­تنظیمی در یادگیری، پرسشنامۀ MSLQ را تکمیل کردند. مدل دو عاملی از طریق مدل معادلۀ ساختاری (SEM) (تحلیل کواریانس، تحلیل عامل تأییدی) و برنامۀ آماری (AMOS) مورد آزمایش قرار گرفت. در این مدل، انگیزه به طور غیر­مستقیم از سوی هدف درونی، هدف برونی، ارزش درس، انتظار نتایج موفقیت­آمیز، خوداثر­بخشی، نداشتن اضطراب در حین امتحان سنجیده شد. خود­تنظیمی به طور غیر­مستقیم از سوی تکرار، ارتباط­ دادن مطالب، تنظیم­، تفکر صحیح­، کنترل­، مدیریت محیط و زمان، تلاش، یادگیری با همکلاسی­ها و درخواست کمک از دیگران، سنجیده شد. نتایج نشان داد که مدل دو عاملی (انگیزه و خود­تنظیمی) مناسب است. عوامل
قابل ­اعتماد هستند و با یکدیگر همبستگی بالایی دارند. به علاوه نتایج  مدل معادلۀ ساختاری نشان­ داد که با بهبود اهداف دانشجو، خوداثر­بخشی، ارزش درس، انتظار نتایج موفقیت­آمیز و احساس آرامش، تکرار،  قابلیت ارتباط دادن مطالب، تفکر صحیح، کنترل، مدیریت زمان و محیط­، تلاش، یادگیری با دانشجویان دیگر و درخواست کمک از دیگران بهبود می­یابد. کاربرد نتایج نیز مورد بحث قرار گرفت.

چکیده بررسی انگیزش گامی است اساسی در جهت شناخت رفتار آدمی. در حقیقت با بررسی انگیزش می‌خواهیم بدانیم سرچشمه رفتار آدمی و نیرویی که او را به حرکت وا می‌دارد، چیست؟ هدف از این تحقیق، مقایسه انگیزه پیشرفت، سلامت‌روان و خودپنداره تحصیلی دانشجویان رشته روان‌شناسی دانشگاه های دولتی، آزاد و غیر انتفاعی شهر تهران در سال تحصیلی 84 ـ83 بود. جامعه آماری در پژوهش کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی رشته روان‌شناسی که در دانشگاه‌های دولتی، آزاد و غیرانتفاعی شهر تهران در سال تحصیلی 84 ـ 83 مشغول به تحصیل می باشند. در این پژوهش از روش‌های آماری توصیفی شامل: میانگین، انحراف استاندارد، و ضریب همبستگی پیرسون ـ برای بررسی رابطه بین انگیزه پیشرفت، سلامت روان، و خودپنداره تحصیلی دانشجویان ـ استفاده شده است. براساس 7 سؤال پژوهشی، مورد بحث متغییرهای مورد بحث با ابزار پژوهش اندازه‌گیری شد. به این منظور، 270 دانشجو(180 دختر و 90 پسر) با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس(فرم 29 ماده ای)، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و پرسشنامه خودپنداره راجرز روی آنها اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. بر اساس سؤالات تحقیق نتایج به‌ دست آمده: 1) بین انگیزه پیشرفت دانشجویان دانشگاه های دولتی، آزاد و غیر انتفاعی تفاوت معناداری وجود ندارد؛ 2) سلامت‌روان دانشجویان دانشگاه دولتی به طور معناداری بیشتر از سلامت‌روان دانشجویان دانشگاه آزاد است؛ 3) خودپنداره تحصیلی دانشجویان دانشگاه دولتی به طور معناداری بیشتر از خودپنداره تحصیلی دانشجویان دانشگاه آزاد و غیرانتفاعی است؛ 4) پسران از انگیزه پیشرفت بیشتری نسبت به دختران برخوردارند؛ 5) بین سلامت روان و خودپنداره تحصیلی دانشجویان دختر و پسر تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ 6) خودپنداره تحصیلی دانشجویان پسر دانشگاه دولتی به طور معناداری بیشتر از خودپنداره تحصیلی دانشجویان پسر دانشگاه غیرانتفاعی است؛ 7) بین متغیرهای انگیزه پیشرفت، سلامت‌روان و خودپنداره تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد؛ 8) سلامت عمومی دانشجویان پسر دانشگاه دولتی به طور معناداری بیشتر از سلامت عمومی دانشجویان پسر دانشگاه آزاد است؛ 9) از نظر انگیزه پیشرفت، سلامت‌روان و خودپنداره تحصیلی بین دانشجویان دختر سه دانشگاه تفاوت معناداری مشاهده نشد.