بررسی رابطه نیازهای بنیادین روان‌شناختی در روابط با احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان متوسطه دوم: نقش واسطه‌ای خودکارآمدی اجتماعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد واحد بجنورد

2 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بجنورد، بجنورد، ایران.

10.22034/jiera.2020.220872.2214

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط نیازهای بنیادین روان شناختی و احساس تعلق به مدرسه با نقش واسطه‌ای خودکارآمدی اجتماعی در دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم انجام گرفت. روش پژوهش مطالعه حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش-آموزان دوره متوسطه دوم شهر مشهد در سال تحصیلی 98-1397 بود. نمونه مورد بررسی 369 دانش آموز(پسر و دختر) بودند که به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس ارضای نیازهای بنیادین در روابط (لاگواردیا، رایان، کوچمن و دسی، 2000)، پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان (کنلی، 1989) و پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (بری، بتی و وات، 2005) بود. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان دادند اثر مستقیم و معناداری میان نیازهای بنیادین روان شناختی در ارتباط با معلمان با خودکارآمدی اجتماعی و احساس تعلق به مدرسه وجود دارد. به طوری که نیازهای بنیادین روان‌شناختی و خودکارآمدی اجتماعی 55 درصد از تغییرات احساس تعلق به مدرسه را تبیین می‌کردند. به نظر می‌رسد خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان در رابطه‌ی نیازهای بنیادین روان‌شناختی و احساس تعلق به مدرسه نقش واسطه‌ای داشته باشد

کلیدواژه‌ها