نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد تهران شمال

2 عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی

3 استادیار دانشگاه آزاد

4 دانشگاه امام حسین

10.22034/jiera.2021.298921.2579

چکیده

هدف پژوهش حاضر، تبییندرگیری شغلی معلمانبر اساس جهت‌گیری‌های هدف با توجه به نقش میانجی هیجانات تدریس بود. از طریق نمونه‌گیریتصادفی، تعداد 228 معلم دوره متوسطه خانم (135) و آقا (116) از نواحی آزموزش و پرورش تبریز انتخاب شدند. مشارکت‌کنندگان، پرسشنامه جهت‌گیری هدف برای تدریس(باتلر، 2007)، پرسشنامه هیجانات پیشرفت معلم (فرنزل، پکران و گوئتز، 2010) و مقیاس کوتاه درگیری شغلی (شائوفلی و بیکر، 2006) را تکمیل کردند. تحلیل داده‌ها با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و با کمک نرم‌افزار AMOS انجام گرفت. نتایج نشان داد که جهت‌گیری هدف تبحری هم به طور مستقیم و هم با میانجی گیری هیجانات مثبت تدریس، درگیری شغلی را به طور مثبت پیش‌بینیمی‌کند. در مقابل، جهت‌گیری هدف اجتناب از کار هم به طور مستقیم و هم با میانجی گیری هیجانات مثبت، درگیری شغلی را منفی پیش‌بینیمی‌کند. همچنین اهداف توانایی گرایشی و اجتنابی نیز صرفاً به طورغیرمستقیم و با میانجی گری هیجانات مثبت درگیری شغلی بیشتر را پیش‌بینی کردند. با وجود معناداری اثر مستقیم اهداف تبحری و اجتناب از کار بر هیجانات منفی تدریس، اما این هیجان اثر معناداری بر درگیری شغلی نداشت. این نتایج نقش جهت‌گیری های هدف سازگارانه را در افزایش درگیری شغلی و در مقابل جهت‌گیری های هدف ناسازگارانه را در کاهش درگیری شغلی معلمان نمایان ساخت.

کلیدواژه‌ها