نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران،ایران

2 دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

3 دانشجوی دوره دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی

4 دانشیار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران

چکیده

این پژوهش با هدف تدوین مدل علّی پیامدهای پریشانی روان‎شناختی ناشی از همه‎گیری کروناویروس و بررسی نقش میانجی‎گری جو عاطفی خانواده به انجام رسید که از نظر هدف، کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری شامل ایرانیان سراسر کشور در سال1400 بود. نمونه آماری برابر با 590 نفر بود که از استان‎های مختلف کشور انتخاب گردید. نمونه‌گیری به صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای انجام شد و پرسشنامه ها به شیوه‎ی نظرسنجی اینترنتی تکمیل شد. به منظور گردآوری داده‌ها از پرسشنامه پریشانی روانی کسلر (2002)، معناداری زندگی استگر (2010)، احساس تنهایی محقق‌ساخته (1400) و جو عاطفی خانواده محقق‌ساخته (1400) استفاده گردید. به منظور تحلیل آماری از مدل معادلات ساختاری بهره گرفته شد. یافته‎ها نشان داد که پریشانی روانی دارای رابطه علّی مثبت با احساس تنهایی و رابطه علّی منفی با معناداری زندگی و همچنین، جو عاطفی خانواده دارای نقش میانجی‎گری در رابطه میان پریشانی روانی با احساس تنهایی و معناداری زندگی بود. در نتیجه، روان‌شناسان و دیگر متخصصان در عرصه ارتباطات اجتماعی باید ظرفیت جو عاطفی خانواده را به عنوان یک عامل اساسی در تبیین اثرات پریشانی روانی حاصل از گسترش بحران هایی همچون همه‎گیری کروناویروس مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه‌ها