تحلیل کانونی روابط بین اضطراب امتحان و انگیزه پیشرفت با خود ناتوان سازی و اهمال کاری تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علمی کاربردی تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران

2 استاد گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه آزادتبریز

3 استادیار گروه روانشناسی تربیتی ،واحدتبریز،دانشگاه آزاداسلامی،تبریز،ایران

10.22034/jiera.2020.235137.2301

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین اضطراب امتحان و انگیزه پیشرفت با خود ناتوان سازی و اهمال کاری تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علمی کاربردی تهران انجام گرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر به صورت توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری در این تحقیق شامل کلیه دانشجویان دانشگاه جامع علمی کاربردی شرق تهران است که از این جامعه آماری 340 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های اضطراب امتحان ساراسون (1977)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس(1970)، پرسشنامه اهمال‌کاری سولومون و راثبلوم(1384) و مقیاس خودناتوان‌سازی ادوارد ای.جونز ( 1979) پاسخ دادند. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط مثبت و معنی داری بین اضطراب امتحان با خودناتوان سازی و اهماکاری تحصیلی وجود دارد و راتباط منفی و معنی داری بین انگیزش پیشرفت و خودناتوان سازی و اهماکاری تحصیلی وجود دارد.نتایج همبستگی کانونی نیز نشان داد که انگیزش پیشرفت به‌طور منفی و اضطراب امتحان به‌طور مثبت اهمال‌کاری و خودناتوان‌سازی دانشجویان را پیش بینی می‌کند. نتایج پژوهش حاکی از اینست که با افزایش انگیزش پیشرفت و کاهش اضطراب امتحان می توان خود ناتوان سازی و اهمال کاری تحصیلی دانشجویان را کاهش داد.

کلیدواژه‌ها