تبیین روابط ساختاری بین کیفیت روابط والد- فرزند و جو عاطفی مدرسه با قلدری در مدرسه: ارزیابی نقش میانجیگر خودپنداره

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن

2 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران.

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، ایران

10.22034/jiera.2020.205132.2102

چکیده

چکیده
هدف این پژوهش تبیین روابط ساختاری بین کیفیت روابط والد- فرزند و جو عاطفی مدرسه با قلدری در مدرسه با ارزیابی نقش میانجیگرخودپنداره بود. جامعه آماری دانش‌آموزان متوسطه سال تحصیلی ۹۷- ۹۶ تهران بودند که با روش نمونه‌برداری خوشه‌ای چند مرحله‌ای 205 دانش-آموز دختر و205 دانش‌آموز پسرانتخاب شدند. گردآوری داده‌ها از طریق پرسشنامه قلدری ایلی نویز(2001)، پرسشنامه ارزیابی رابطه والد- فرزند فاین، مورلند و اسچووبل (1983)، پرسشنامه خود‌پنداره ساراسوت(1957) و جو اجتماعی– عاطفی مدرسه پاشا امیری(1388) استفاده شد. برای تحلیل از مدل‌یابی معادلات‌ ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که کیفیت رابطه پدر- فرزند ‌با مؤلفه‌های قلدری و زد وخورد قلدری به صورت منفی و با مؤلفه قربانی آن به صورت منفی همبسته است. کیفیت رابطه مادر- فرزند و مؤلفه استقلال جو عاطفی مدرسه با هر سه مؤلفه قلدری به صورت منفی همبسته بود. مؤلفه ساختار جو عاطفی مدرسه تنها با مؤلفه قربانی قلدری به صورت منفی همبسته بود. مؤلفه حمایت جو عاطفی مدرسه تنها با مؤلفه زد وخورد قلدری به صورت منفی همبسته بود. در نهایت همه مؤلفه‌های خودپنداره با همه مؤلفه‌های قلدری به صورت منفی همبسته بود.
واژه‌های کلیدی: جو عاطفی مدرسه، خودپنداره، قلدری، کیفیت ارتباط والد- فرزند

کلیدواژه‌ها