بررسی تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر تئوری حداقلی بر یادگیری و یادداری دانشجویان در آموزش عالی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران محقق مهمان، مرکز نوآوری‌های تدریس، دانشگاه استرالیای جنوبی

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

10.22034/jiera.2020.164549.1758

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر نظریه حداقلی بر یادگیری و یادداری در درس‌ فناوری اطلاعات بود. روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری دانشجویان مقطع کارشناسی در رشته روان‌شناسی که در دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی در سال تحصیلی 97-1396 مشغول به تحصیل بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس دو گروه 20 نفری آزمایش و کنترل انتخاب شدند. گروه آزمایش، به مدت 6 جلسه ۲ ساعته آموزش را بر اساس طرح درس مبتنی بر نظریه حداقلی گذراندند و گروه کنترل آموزش را به روش رایج دیدند. ابزار اندازه‌گیری یادگیری و یادداری دو آزمون محقق ساخته بود. به منظور تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تی گروه‌های مستقل به همراه آزمون لوین برای همسانی و ناهمسانی واریانس‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که روش‌های طراحی شده مبتنی بر رویکر حداقلی بر کیزان یادگیری و یادداری دانشجویان تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد (۰۵/۰< p)

کلیدواژه‌ها