مقایسه آموزش برنامه مداخله ای روان درمانی پویشی کوتاه مدت، آموزش تن آگاهی و تلفیق این دو بر افزایش نمره هوش

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

2 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشیارگروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

3 دکترای جامعه شناسی، استادیار گروه روان شناسی واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

10.22034/jiera.2019.201880.2070

چکیده

هدف: این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی برنامه مداخله ایISTDP ،آموزش تن آگاهی وتلفیق این دو برافزایش نمره هوش انجام شد . روش:طرح این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون وپس آزمون با گروه کنترل بود که از مقیاس وکسلر برای سنجش هوش استفاده شداین مقیاس شش خرده مقیاس،استدلال ادراکی، حافظه ی فعال، سرعت پردازش،فهم کلامی،توانایی عمومی وچیرگی شناختی را شامل می شود ..جامعه آماری: جامعه پژوهش شامل ۲۰۷۶ نفر ازدانش‌آموزان دختر پایه نهم منطقه ۴ شهر تهران بود که در سال تحصیلی ۹۶-13۹۵مشغول به تحصیل بودند.نمونه آماری: در این پژوهش باز طریق فراخوان دعوت به شرکت در دوره های آموزشی، در مرحله ابتدایی ۶۰ نفر آزمودنی انتخاب که پس از مصاحبه تشخیصی اولیه ۴۵ نفر، به روش نمونه در دسترس مناسب جهت شرکت در دوره شناخته شدند در مرحله بعد افراد به صورت تصادفی در ۳ گروه آزمایش و۱ گروه کنترل جای گرفتند.به منظور تحلیل داده های جمعیت شناختی پژوهش حاضر در آمار توصیفی از شاخص هایتوصیفی(فراوانی، درصد فراوانی، فراوانی تجمعی، میانگین وانحراف معیار) با نرم افزار SPSS و در آمار استنباطی به منظور بررسی رابطه متغیرهای پژوهشی از تحلیل واریانس بااندازه گیری های مکرر استفاده شد.
یافته های حاصل از تحلیل برروی نمرات پیش آزمون وپس آزمون بین دوگروه آزمایش وکنترل نشان داد که برنامه های آموزش یدن آگاهی،برنامه مداخله ای istdp وتلفیق این دو باعث افزایش نمره هوش درهر سه گروه آزمایش در نمرات پس آزمون وپیگیری شده است بنابرابن از این مداخلات می توان به عنوان بهبود دهنده مهارت های شناختی در دانش آموزان بهره برد

کلیدواژه‌ها


پاشا شریفی، ح. (۱۳۹۵)، نظریه‏ها وکاربرد آزمونهای هوش وشخصیت؛ تهران: نشر سخن.
حیدری نسب، ل.، خوریانیان، م.، طبیبی، ز. (1393). اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر کاهش نشانه‏ها وسبک های دفاعی در بیماران مبتلا به افسردگی. فصلنامه مطالعات روانشناسی بالینی، 4 (14)، ١٤٣-١٦٨.
خوریانیان، م.، حیدری نسب، ل.، طیبی، ز.، آقامحمدیان شعرباف، ح. (۱۳۹۱). اثر بخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر کاهش نشانه‏ها وابراز گری هیجانی در بیماران مبتلا به افسردگی. فصلنامه اندیشه و رفتار در روان‌شناسی بالینی، 7(26)، 46-37.
دلاور، ع. (۱۳۸۳). مبانی نظری وعملی پژوهش در علوم انسانی واجتماعی. تهران؛ رشد.
سیف؛ ع. (۱۳۹۵). روان‌شناسی پرورشی نوین؛ روان‌شناسی یادگیری وآموزش. تهران: نشر دوران
شکاری، ح، . حسین ثابت، ف.، فداکارگیلو، پ.(۱۳۹۵) اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت بر خودشناسی انسجامی، ۱۳۹۵ سومین کنفرانس بین المللی نو آوری های اخیر در روان‌شناسی، مشاوره وعلوم رفتاری.
شمیم، س. (1371). هنجاریابی آزمون هوش وکسلر کودکان در شیراز. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، 7(13 و 14)، 153-122.
شمیم، س. (1373). مقیاس تجدید نظر شده هوشی وکسلر برای کودکان/انطباق و هنجاریابی (چاپ س.م). شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز.
قربانی، ن. (۱۳۹۴). روان درمانی پویشی فشرده وکوتاه مدت: مبادی وفنون. تهران: سمت.
Davanloo, H. (1990). Unlocking the unconscious: Selected papers of Habib Davanloo. New York: Wiley.
Driessen, E., Cuijpers, P., de Maat, S. C., Abbass, A. A., de Jonghe, F., & Dekker, J. J. (2010). The efficacy of short-term psychodynamic psychotherapy for depression: a meta-analysis. Clinical psychology review, 30(1), 25-36.‏
Goetz, T, Pekrun R, Hall N, Haag L. (2006). Academic emotions froma social cognitive perspective:Antecedents and domain specificity of students affect in the context of Latin instruction. British Journal of Educational Psychology, 76, 289-308.
Kabat-Zinn, J. (1994, Septemberr). catalyzing movement towards a more contemplative/sacred-appreciating/non-dualistic society. In Meeting of the Working Group.
Pekrun, R. (2006). The control value theory of achievement emotions:Assumptions, corollaries, and implications for educational research and practice. Educational Psychology Review, 18, 315-341.
Pekrun, R. Goatz, T., Titz, W. & Perry, R. P (2002). Academic emotions in student selfregulated learning and achievement program at qualitative and quantitative research. Educational Psychologist, 37, 91-105.
Salovey, P.&Mayer, j. D (1990) Emotional intelligence. Imagination, Cognition and personality, 9,185-211.
Shedler, J. (2010). The efficacy of psychodynamic psychotherapy. American psychologist, 65(2), 98.‏
Sheffield, D., Duncan, E., Thomson, K, & Johal, S. S. (2000). Written emotional expression and well-being. The Australian Journal of Disaster and Trauma, 31(6), 818-30.
Wechsler, D. (1949). Wechsler Intelligence Scale for Children. New York: The Psychological Corporation.