انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 Explanation of Wisdom Based on Developmental Assets by Mediating Thriving (Developing a Causal Model) تبیین خرد بر مبنای دارایی‌های تحولی و میانجی گری بالندگی (ارائه مدلی علّی) 7 25 67530 FA شهریار مرادی دکترا روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا رسول کرد نوقابی دانشیار دانشگاه بوعلی سینا 0000-0002-2655-8825 ابوالقاسم یعقوبی استاد دانشگاه بوعلی سینا خسرو رشید دانشیار دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2018 02 23 This research aimed to design a structural model for relationships between developmental assets with thriving and wisdom. For this aim, based on multistage-cluster sampling method, a sample of 668 students from Kermanshah universities was selected, and Wisdom Scale (3D-WS), Thriving Scale and Developmental Assets Profile (DAP) were completed by them. The data analyzed by using the path analysis method. The final model presented a particular pattern of relationship between the research variables, and could explain 0/23 of the variance of wisdom. The fitness indicators of the model showed the proper fit with the data (χ2/df=2.57, RMSEA=0/05, GFI=1/00, CFI=1/00,). Direct effects of internal assets on three dimensions of wisdom were confirmed, its indirect effects through thriving on cognitive and effective dimensions were significant but on the reflective dimension was not significant. Also, direct effect of external assets on reflective dimension was confirmed, but on the cognitive and effective dimensions didn''t confirm, and its indirect effects on cognitive and effective dimensions were significant but on reflective dimension was non-significant. Totally, internal assets more than external assets explained wisdom in the students. هدف از پژوهش حاضر تبیین خرد بر مبنای داراییهای تحولی و با میانجیگری بالندگی بود. به این منظور نمونهای متشکل از 668 دانشجو از دانشگاههای کرمانشاه به روش نمونهگیری خوشهای مرحلهای انتخاب و مقیاسهای خرد آردلت (2003)، داراییهای تحولی (2005) و بالندگی (2002) روی آنان اجرا شد. دادهها با استفاده از الگوی معادله ساختاری (SEM) تحلیل گردید. مدل نهایی یک الگوی خاص از روابط متغیرهای پژوهش با یکدیگر را ارائه کرد و درمجموع توانست به ترتیب 08/0، 14/0 و 23/0 از واریانس ابعاد شناختی، عاطفی و تأملی خرد را تبیین نماید. شاخصهای برازش مدل نشان از برازندگی مناسب مدل با دادهها داشتند (57/2=df/2χ، 05/0=RMSEA، 00/1=GFI، 00/1=CFI). اثر مستقیم داراییهای درونی بر هر سه بعد خرد تأیید و اثر غیرمستقیم آن نیز به وساطت بالندگی بر ابعاد شناختی و عاطفی معنیدار اما بر بعد تأملی غیرمعنیدار بود. اثر مستقیم داراییهای بیرونی نیز بر بعد تأملی تأیید شد اما بر ابعاد شناختی و عاطفی تأیید نشد و اثر غیرمستقیم آن بر ابعاد شناختی و عاطفی معنیدار و بر بعد تأملی غیرمعنیدار بود. درمجموع داراییهای درونی بیش از داراییهای بیرونی تبیینکننده خرد در دانشجویان بودند.

https://www.jiera.ir/article_67530_2f366fa81a29ac6035a8f478b3bf6ba1.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 The Impacts of Teaching the Educational Pattern on Improving the Parent-Child Relationship and the National and Religious Identity تأثیر آموزش الگوی تعلیمی بر روابط والد-فرزند و هویت ملی و دینی 27 47 65183 10.22034/jiera.2018.65183 FA فریبا فرازی دانشجوی دوره دکتری رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران معصومه اسمعیلی دانشیار گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران حسین اسکندری دانشیار روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی محمد حاتمی دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2017 08 27 The current research aims to study the impacts of teaching the educational pattern on improving the parent-child relationship and the national and religious identity. The study approach was of quasi-experimental pretest-posttest type with an existing control group, the statistical population of which is all female students in the twelfth grade at Technical Schools in Birjand in the academic year of 2016-2017. A total of 30 people, who had the desired input characteristics, were selected by a multistage cluster sampling as the sample group. The Fine, Morland and Schwebel’s Parent-Child Relationship questionnaires (1983) and Lotfabadi’s National and Religious Identity questionnaire (1383) were used to measure the variables of the research. The analysis of the research data was conducted through the Multivariate Covariance Examination. The results indicate that the parent-child relationships improve by teaching the Educational Pattern. It was also demonstrated that the relationship improvement, in turn, improved the children’s national and religious identity. So, it can be concluded that the educational model training leads to the improvement of children’s national and religious identity as well. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش الگوی تعلیمی بر بهبود روابط والد-فرزند و تقویت هویت ملی و دینی بود. روش پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری کلیه دانشآموزان دختر کلاس دوازدهم هنرستانهای شهر بیرجند در سال تحصیلی 96-95 بودند. از این جامعه تعداد 30 نفر که ویژگیهای ورودی موردنظر را داشتند به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. از پرسشنامههای رابطه والد-فرزند فاین، مورلند و سئوبل (1983) و هویت ملی و دینی لطفآبادی (1383)، برای سنجش متغیرهای پژوهش استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل دادههای پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد آموزش الگوی تعلیمی موجب بهبود روابط والد–فرزند میشود. همچنین نتایج نشان داد که بهبود روابطی که نتیجه آموزش الگوی تعلیمی بود توانست هویت ملی و دینی فرزندان را تقویت کند. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده میتوان گفت با بهبود روابط والد-فرزند در اثر آموزش الگوی تعلیمی هویت ملی و دینی در فرزندان نیز تقویت میشود.

https://www.jiera.ir/article_65183_7bffe8214f9907e8b53c56bb86152850.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 Designing a Stakeholder-Oriented Pattern, Based On Good Governance for Improving the Quality of the Ministry Of Science, Research and Technology (MSRT) الگوی ذینفع مداری مبتنی بر حکمرانی خوب برای ارتقاء کیفیت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری 49 71 64750 10.22034/jiera.2018.64750 FA احمدرضا روشن عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی محمود متوسلی استاد اقتصاد دانشگاه تهران Journal Article 2018 01 30 One of the components of Iran's higher education system is the Ministry of Science, Research and Technology (MSRT), which, as its management, plays a direct role in the overall quality of the country's higher education system. Good governance provides a model for MSRT to be able to effectively promote the quality of the field of science in the country. From the perspective of many scholars, the current system of higher education does not meet the huge demands of the higher education stakeholders (students, employers, government, and society). Therefore, the purpose of this study is to develop a good governance model in MSRT to meet the needs and expectations of stakeholders. In the present study, the grounded theory method and the systematic study of Strauss and Corbin have been used. According to the paradigmatic model of this research, in Iran, the most important causes of undesirable governance in MSRT are: 1. Intra-departmental factors, 2. External dimensions, 3. Factors of stakeholders, and 4. Lack of honor and dignity of science. Some policy proposals in this study include: reforming the law of MSRT in line with the requirements of the beneficiary, the belief in good governance and stakeholderism as a criterion for selecting the Minister MSRT, establishing strong institutions for prosecution, the release of internal and external stakeholders and expanding the spatial and semantic spaces and consultation among the higher education stakeholders. In the present study, the grounded theory method and the systematic study of Strauss and Corbin have been used. According to the paradigmatic model of this research, in Iran, the most important causes of undesirable governance in the Ministry of Science are: 1- Intra-departmental factors, 2- External dimensions, 3. Factors with stakeholder origins and 4. Lack of honor and dignity of science. In the end, proposals such as amending the Law of the Ministry of Science in accordance with the interests of the beneficiaries, the election of a competent and prudent minister to good governance and interest, the establishment of strong institutions for prosecution and follow-up of complaints, the freedom of stakeholder organizations inside and outside the university, and expansion Semantic spaces and the creation of think tanks and consultations between higher education stakeholders. یکی از ارکان نظام آموزش عالی ایران، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (عتف) است که چگونگی اداره و هدایت آن، نقش مستقیمی در کیفیت کلیت نظام آموزش عالی کشور دارد. حکمرانی خوب، الگویی ارائه می‌دهد که وزارت علوم بتواند به نحو مؤثر و بایسته‌ای به ارتقاء کیفیت ساحت علم در کشور، کمک کند. از دیدگاه بسیاری از صاحب‌نظران، نظام فعلی آموزش عالی، پاسخگوی خیل عظیم مطالبات و خواسته‌های ذی‌نفعان آموزش عالی (اعم از دانشجویان، کارفرمایان، دولت و جامعه) نیست. لذا هدف این پژوهش، تدوین الگوی حکمرانی خوب در وزارت عتف برای پاسخ به نیازها و انتظارات ذی‌نفعان، بوده است. در بررسی حاضر، روش گراندد تئوری و طرح پژوهش سیستماتیک اشتراوس و کوربین مورداستفاده قرار گرفته است. طبق الگوی پارادایمی این پژوهش، در ایران مهم‌ترین موجبات حکمرانی نامطلوب در وزارت علوم عبارت‌اند از: 1- عوامل درون وزارتی، 2- ابعاد برون وزارتی، 3- عوامل با منشأ ذی‌نفعان و 4- فقدان ارج و منزلت علم به ما هُوَ علم. برخی از پیشنهادهای سیاستی این پژوهش عبارت‌اند از: اصلاح قانون وزارت علوم منطبق با مقتضیات ذینفع محوری، باورمندی به حکمرانی خوب و ذینفع محوری به‌عنوان معیار انتخاب وزیر علوم، ایجاد نهادهای قوی تظلم خواهی و پیگیری شکایات، آزادی تشکل‌های ذی‌نفعان داخلی و خارجی آموزش عالی و بسط فضاهای گفتگویی و معناسازی و ایجاد میزهای فکر و مشورت بین ذی‌نفعان آموزش عالی.

https://www.jiera.ir/article_64750_51b4b5e9961ffa47b151e3ef4269b8d9.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 The Effect of Ethical Intelligence in Storytelling Training on Interpersonal Forgiveness of Primary School Students تأثیر آموزش هوش اخلاقی به شیوه‌ی قصه‌گویی بر بخشودگی بین‌فردی دانش‌آموزان 73 89 78689 10.22034/jiera.2018.78689 FA عزت اله قدم پور دانشیار دانشگاه لرستان جهانگیر کلانتر دانشجوی دکترا روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان لیلا حیدریانی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه لرستان Journal Article 2018 06 11 The aim of this study was to investigate the effect of teaching ethical intelligence in storytelling on interpersonal forgiveness of sixth grade elementary school students. This study was a semi-experimental study with pretest-posttest design with control group. The statistical population consisted of all sixth grade elementary school students in Ahwaz in the academic year of 2017-18, using multistage cluster random sampling, one of the four education districts of Ahwaz was selected randomly then, from twelve secondary schools of district one, one school, and finally from two four classes, two classes were selected randomly as experimental and control groups and assigned to two groups (20 experimental group and 20 control group). The training of ethical intelligence was conducted in a storytelling manner for the experimental group, the control group did not receive any training. After completing the sessions, posttest was performed on two groups of experimental and control. The data gathering tool was an interpersonal forgery questionnaire from Ehteshamzadeh & et al. (2010). After training the ethical intelligence, in the experimental group, there was a significant increase in the interpersonal indulgence compared to the control group (p <0/001). As a result, it can be said that the teaching of ethical intelligence in the storytelling method was effective in student interpersonal forgiveness. هدف مطالعهی حاضر بررسی تأثیر آموزش هوش اخلاقی به شیوهی قصهگویی بر بخشودگی بینفردی دانشآموزان پسر پایه ششم ابتدایی بود. این پژوهش یک مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون– پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر اهواز در سال تحصیلی 97- 1396 بود که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای ابتدا از بین چهار ناحیه آموزش‌وپرورش شهر اهواز یک ناحیه بهصورت تصادفی انتخاب و سپس از بین دوازده مدرسه دوره ششم ابتدایی ناحیه یک، یک مدرسه و سرانجام از بین چهار کلاس دو کلاس بهصورت تصادفی انتخاب گردید و در دو گروه (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه گواه) گمارده شدند. آموزش هوش اخلاقی به شیوه قصهگویی برای گروه آزمایش اجرا شد، درحالی‌که گروه گواه هیچ آموزشی دریافت ننمود. پس از اتمام جلسات، پسآزمون روی دو گروه آزمایش و گواه انجام شد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه بخشودگی بین فردی احتشامزاده و همکاران (1389) بود. یافتهها نشان داد پس از آموزش هوش اخلاقی، در گروه آزمایش افزایش معناداری در بخشودگی بینفردی نسبت به گروه گواه ملاحظه شد (001/0 p<). درنتیجه میتوان گفت که آموزش هوش اخلاقی به شیوه قصهگویی بر بخشودگی بینفردی دانشآموزان مؤثر است.

https://www.jiera.ir/article_78689_17efc07e098efab4f883d9add24eac68.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 Designing a Critical Thinking Pattern Based on Vigotsky's Constructionist Theory and its Impact on Students' Critical Thinking طراحی الگوی تفکر انتقادی بر اساس نظریه ساختن‌گرایی ویگوتسکی و تأثیر آن بر تفکر انتقادی دانش‌آموزان 91 109 78686 10.22034/jiera.2018.78686 FA پریسا مسعودیان دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم تربیت، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی ، تهران، ایران مهدی دوایی استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران فهیمه انصاریا استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران علی اکبر خسروی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2018 04 09 The purpose of this study was to identify the components of critical thinking education model based on the Vygotsky’s constructivist theory and to study the effectiveness of the model on the critical thinking of the fifth grade elementary students. The method of this study wascombined studies (qualitative and quantitative). The statistical population in the qualitative section included all relevant articles indexed in databases of science direct, PubMed, cinahl, and Scopus. From this population, 34 articles were selected using purposeful sampling and for validate the pattern were selected 32 relevant experts by purposeful snowball sampling. The statistical population of quantitative part consisted all 5th grade elementary school students in the academic year of 2017-2018 in Tehran. From this population, 66 people were selected using a cluster sampling method and randomly assigned two experimental and control groups. Data collection tools included researcher-made questionnaire and the Watson-Glaser critical thinking appraisal (1998). To analyze the qualitative section data was used content analysis, for patternvalidation using the confirmatory factor analysis and effectiveness section was performed using covariance analysis. The findings showed that the critical thinking model were classified according to Vygotsky’s theory in three classes: teacher role, learner's role and the role of knowledge. The results showed that fitting the critical thinking model was optimal according to experts and critical thinking pattern led to a significant difference between groups in critical thinking by 53%. According to the results, applying Critical Thinking Model based on Vygotsky's theory is effective on critical thinking of students. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های الگوی آموزش تفکر انتقادی بر اساس نظریهی ساختنگرایی ویگوتسکی و بررسی اثربخشی الگو بر تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه پنجم ابتدایی انجام گرفت. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مؤلفه‌های الگوی آموزش تفکر انتقادی بر اساس نظریهی ساختنگرایی ویگوتسکی و بررسی اثربخشی الگو بر تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه پنجم ابتدایی انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع مطالعات آمیخته (کمی و کیفی) بود. جامعه آماری بخش کیفی شامل مقالات مرتبط نمایه شده در پایگاه‌های ساینس دایرکت، پامبد، سینهال و اسکوپوس بود. از این جامعه، 34 مقاله با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و برای اعتباربخشی الگو 32 نفر از متخصصین با روش نمونه‌گیری گلوله برفی هدفمند انتخاب شدند. جامعه آماری بخش کمی شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 بود. از این جامعه، 66 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب و به‌تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته و آزمون تفکر انتقادی واتسون-گلیزر (1998) بود. تحلیل داده‌های بخش کیفی با تحلیل محتوا، بخش اعتباریابی با تحلیل عاملی تأییدی و بخش اثربخشی با تحلیل کوواریانس انجام شدند. یافته‌ها نشان داد الگوی آموزش تفکر انتقادی بر اساس نظریهی ویگوتسکی در سه مؤلفه نقش معلم، نقش یادگیرنده و نقش دانش طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان داد که برازش الگوی آموزش تفکر انتقادی بر اساس نظر متخصصین در حد مطلوب بوده و الگوی آموزش تفکر انتقادی منجر به تفاوت معنی‌دار بین گروه‌ها در تفکر انتقادی به میزان 53 درصد شده است. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده به‌کارگیری الگوی آموزش تفکر انتقادی بر اساس نظریه ویگوتسکی بر تفکر انتقادی دانش‌آموزان مؤثر است.

https://www.jiera.ir/article_78686_ef6cb2468f04dbc573a2f3d90a707b00.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 The Relationship between Academic Self-Efficacy and Emotional Intelligence with Anxiety in the Students of Distance Education رابطه خودکارآمدی تحصیلی و هوش هیجانی با اضطراب در دانشجویان نظام آموزش از دور 111 131 80626 10.22034/jiera.2018.80626 FA نسیم سعید استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. فریبا درتاج استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2018 04 28 The purpose of this study was to examine the relationship between self-efficacy, emotional intelligence and anxiety in distance education students. This research was conducted in a descriptive-correlative way in the academic year 2016-2017. The research sample consisted of 196Payamnoor university students who passed electronically some of their courses in a distance education. They were selected through convenient sampling and responded to emotional intelligence Shring (1992), academic self-efficacy Jenkins& Morgan (1999) and anxiety Beck (1998) questionnaires. Data were analyzed using regression analysis. The results of this study showed that there are an inverse and significant relationship between the components of emotional intelligence and academic self-efficacy and anxiety variable, which means that by increasing the level of the components of emotional intelligence and academic self-efficacy, anxiety levels are reduced. Also, Furthermore, the components of self-awareness and social skills of emotional intelligence, and talents and components of academic self-efficacy had the highest potential for predicting anxiety, respectively. According to the results of this study and considering that the promotion of emotional intelligence and academic self-efficacy are related to the reduction of anxiety and anxiety is one of the reasons for mental health disorder and reduction of students' learning ability, these areas should be strengthened. این مطالعه با هدف تعیین رابطه خود کارآمدی تحصیلی و هوش هیجانی با اضطراب در دانشجویان آموزش از دور انجام شده است. روش انجام پژوهشتوصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری دانشجویان، سیستم آموزش از دور بودند. نمونه پژوهش، 196 نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور بودند که در سال تحصیلی 96-95 در سیستم آموزش از دور تعدادی از واحدها را به‌صورت الکترونیکی اخذ کردند و از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های هوش هیجانی شیرینگ (1992)، خود کارآمدی تحصیلی جینکینز و مورگان (1999) و بک (1988) پاسخ دادند. داده‌ها به کمک رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته‌های حاصل از این پژوهش نشان داد، مؤلفه‌های هوش هیجانی و خودکارآمدی تحصیلی پیش‌بینی کننده‌های معنی‌داری برای اضطراب هستند. و همچنین نتایج پژوهش نشان داد مؤلفه‌های خودآگاهی و مهارت اجتماعی از هوش هیجانی و مؤلفه‌های استعداد و بافت از خودکارآمدی تحصیلی به ترتیب بیشترین سهم را در پیش‌بینی اضطراب داشته‌اند. بر اساس نتایج پژوهش و با توجه به اینکه ارتقاء هوش هیجانی و خود کارآمدی تحصیلی با کاهش اضطراب ارتباط دارد و اضطراب خود یکی از دلایل اختلال سلامت روان و کاهش توان یادگیری در دانشجویان است، لازم است زمینه‌های تقویت آن‌ها موردتوجه قرار گیرد.

https://www.jiera.ir/article_80626_2e89bd6f72666d799288e89361875f84.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 Motivational Outcomes of Connectives Instructional Method on Motivational Beliefs In Comparison With Grammar-Translation Method among High School Students پیامدهای انگیزشی رویکرد آموزشی پیوندگرایی در مقایسه با رویکرد آموزشی دستور-ترجمه در دانش‌آموزان دبیرستانی 133 149 67533 10.22034/jiera.2018.67533 FA محمد برنا دانشجوی دکترا روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شیراز 0000-0001-8252-6273 محبوبه فولادچنگ دانشیار دانشگاه شیراز 0000-0002-3338-5248 Journal Article 2018 02 15 The purpose of this study was to examine the effect of connectives instructional method in comparison with grammar-translation instructional method on English academic self-efficacy and task valueamong students. The current study was a 2 (instructional methods) *2 (genders) factorial design with pre-post-test. Statistical population included all the high school students in grade 3 from Ramhormoz city. Participants included students in four classes that were selected by available sampling method and then completed the part of motivational beliefs of MSLQ (1991), too. The results showed the connectivisminstructional method was significantly more effective than grammar-translation instructional method. Based on the results of this research, it is concluded that connectivism instructional method provide unique opportunities for increasing the self-efficacy and task valueof students by increasing of social interactions and diversity for choosing of tasks. Accordingly, this research suggests the application of connectivism instructional method in order to increase English academic self-efficacy and task valueas a foreign language for the students. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر رویکرد آموزش مبتنی بر پیوندگرایی در مقایسه با رویکرد آموزشی دستور-ترجمه بر خودکارآمدی تحصیلی و ارزش‌گذاری تکلیف دانش‌آموزان در درس زبان انگلیسی بوده است. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح عاملی 2 (روش تدریس)*2 (جنسیت)، با استفاده از اجرای پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. جامعه‌ی آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر و دختر پایه‌ی سوم دبیرستان مدارس دولتی شهرستان رامهرمز بود که در سال تحصیلی 96-1395 مشغول به تحصیل بوده‌اند. مشارکت‌کنندگان در پژوهش حاضر در چهار کلاس حضور داشته‌اند که به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب گردیدند و به دو خرده مقیاس پرسش‌نامه‌ی MSLQ (1991) پاسخ دادند. یافته‌ها نشان داد که رویکرد آموزش پیوندگرایی در مقایسه با رویکرد آموزشی دستور ـ ترجمه از تأثیر بیش‌تری بر باورهای انگیزشی برخوردار بوده است. بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که رویکرد آموزشی پیوندگرایی از طریق افزایش تعاملات اجتماعی و تنوع‌بخشی در انتخاب محتوا و تکالیف درسی فرصت‌های کم‌نظیری را به‌منظور خودکارآمد نمودن و نیز ارزش‌گذاری بیش‌تر برای تکالیف در فراگیران ایجاد می‌کند. لذا، این پژوهش استفاده از آموزه‌های نظریه‌ی پیوندگرایی را به‌منظور ارتقاء باورهای انگیزشی فراگیران در درس زبان انگلیسی به‌عنوان یک زبان خارجی پیشنهاد می‌کند.

https://www.jiera.ir/article_67533_2b7d7ea550d05a1386ce3aef76f041f4.pdf

انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 41 2018 06 22 The Effectiveness of Teaching Religious Concepts on Self-Esteem of Elementary School Students اثربخشی آموزش مفاهیم معنوی با محوریت مذهب بر عزت‌نفس دانش‌آموزان دبستانی 151 164 64744 10.22034/jiera.2018.64744 FA آسیه شریعتمدار استادیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی آرزو امینی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2017 10 13 The purpose of this study was to investigate the effectiveness of teaching religion-based spiritual concepts on self-esteem of elementary school students using a single-case experimental design with one month follow-up. After sampling from the community, three female primary school students who had poor or moderate self-esteem were selected in a targeted manner and received spiritual interventions for 13 sessions. In order to collect data, Alice Pop (1989) self-esteem questionnaire was used and data were analyzed by graphical analysis and determination of recovery rate. At the end of the interventions, the results of the recovery percentage of all three references indicated a significant increase in their scores in social and general self-esteem. Participants' scores increased in three dimensions of physical, educational, and family self-esteem after interventions, which indicates a positive effect of spirituality-centered education. Due to the greater resistance of these dimensions to teach, increasing the duration of interventions and involving family and school in the intervention process, a significant clinical development will be created in this dimension. Based on the results, it can be said that the teaching of religion-based spiritual concepts has influenced various aspects of self-esteem and significantly increased the social and general self-esteem of participants. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مفاهیم معنوی با محوریت مذهب بر عزت‌نفس دانش‌آموزان دبستانی با استفاده از طرح تجربی تک موردی با پیگیری یک‌ماهه صورت گرفت. بدین منظور از جامعهی دانش‌آموزان دختر پایهی سوم دبستانهای دولتی واقع در منطقه 6 شهر تهران، تعداد سه نفر از آن‌ها که عزت‌نفس ضعیف یا متوسط داشتند، با توجه به ملاک‌های ورود، انتخاب شدند و مداخلات معنوی را به مدت 13 جلسه دریافت کردند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامهی عزت‌نفس آلیس پوپ (1989) استفاده شد و دادهها به روش تحلیل نگارهای و تعیین درصد بهبودی عزت‌نفس مورد تحلیل قرار گرفتند. در پایان مداخلات، نتایج حاصل از درصد بهبودی عزت‌نفس هر سه مراجع نشان‌دهنده‌ی افزایش معنادار نمرات آنها در بُعد عزت‌نفس اجتماعی و عمومی بود. نمرات شرکت‌کنندگان به ترتیب در سه بُعد عزت‌نفس جسمی، تحصیلی و خانوادگی نیز پس از مداخلات افزایش یافت که نشان‌دهنده‌ی تأثیر مثبت آموزش مفاهیم معنوی با محوریت مذهب است. بر اساس نتایج میتوان گفت، آموزش مفاهیم معنوی با محوریت مذهب بر ابعاد مختلف عزت‌نفس تأثیرگذار بوده و عزت‌نفس اجتماعی و عمومی شرکت‌کنندگان را به‌صورت معناداری افزایش داده است.

https://www.jiera.ir/article_64744_7cc03929aed13cfa1f35a1b5945f8879.pdf