انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 13 46 2019 10 23 The effectiveness of cognitive-behavioural coaching on negative prefectionism and scholastic self-handicapping among students تأثیر مربیگری شناختی رفتاری بر کمال‌گرایی منفی و خود ناتوان‌سازی تحصیلی دانش‌آموزان 95 110 99722 10.22034/jiera.2019.160531.1734 FA علی تقوائی نیا استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0002-6655-3420 اسحق رحیمیان بوگر دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. مهدی کرانی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه علوم و تحقیقات، سمنان، ایران Journal Article 2018 12 10 This study aims to consider the effect of cognitive-behavioral coaching on negative perfectionism and scholastic self-handicapping among academic high school students in Semnan city. Research Design was semi-experimental and pretest- posttest type with control group. The study population included all of high school boy students in Semnan city. Of this students, 56 high school boy students were selected by multistage random cluster sampling method and randomly placed in experimental and control group. The experimental group encountered with 8 psycho educational sessions of cognitive-behavioral coaching. Data gathering process was performed by positive and negative perfectionism scale constructed by Terry-Short et al and Jones & Rhodewalt self-handicapping in pretest and post test for all participants in two groups. Gathered data analyzed using analysis of covariance.. The results showed that there is significant difference in the negative perfectionism and self-handicapping among experimental group and control group (p<0/001) and cognitive-behavioral coaching was effective in reducing the negative perfectionism and self-handicapping among high school students. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مربیگری شناختی رفتاری بر کمال‌گرایی منفی و خود ناتوان‌سازی تحصیلی دانش‌آموزان  دبیرستانی انجام شد.  طرح پژوهش، نیمه تجربی و از نوع پیش­آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان متوسطه شهر سمنان تشکیل می‌دادند که از میان آن‌ها تعداد 56 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه­ای چندمرحله­ای به‌عنوان نمونهانتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه آموزش روانی با برنامه مربیگری شناختی رفتاری قرار گرفت. فرایند جمع‌آوری داده­ها در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون با خرده­مقیاس کمال‌گرایی منفی‌تری شورت و همکاران (1995) و مقیاس خود ناتوان‌سازی جونز و رودوالت (1982) برای همه شرکت‌کنندگان در دو گروه انجام گرفت. داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق تحلیل کوواریانس س مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که بین کمال­گرایی منفی و خود ناتوان‌سازی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد و مربیگری شناختی-رفتاری به‌طور قابل‌توجهی، کمال‌گرایی منفی و خود ناتوان‌سازی دانش‌آموزان را کاهش می­دهد. https://www.jiera.ir/article_99722_a42bbffa22d2749c7ece242efbccc4d5.pdf