انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 43 2018 12 22 The Effect of Applying Pebble in the Pond Model on Students’ Problem-Solving Skills تأثیر مدل طراحی آموزشی موج‌وار بر مهارت‌های حل مسئله دانشجویان 217 232 87834 10.22034/jiera.2019.144952.1596 FA محسن باقری استادیار تکنولوژی آموزشی دانشگاه اراک سمیه عبدلی بزچلویی کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی دانشگاه اراک سعید موسوی پور دانشیار روانشناسی دانشگاه اراک Journal Article 2018 08 29 <strong>T</strong>he purpose of this study was to investigate the effect of Pebble-in-the-Pond instructional design model on the students’ problem-solving skills of Training Science department in Arak University. For this purpose, the quasi-experimental method with the pre-post-test plan including the control group was used. The research population included 170 students of Bachelor degree in Training Science majoring at educational technology in Arak University in the academic year of 2016-2017 that 30 of them who had chosen the system-based instruction course were selected purposefully. Then, they were randomly assigned to an experimental and a control group each consisting of 15 subjects. The data gathering instrument was Hapner and Petterson problem-solving questionnaire (1982). In order to analyze the data, the multivariate analysis of covariance (MANCOVA) was used. The statistical findings showed that the instructional method based on the Pebble-in-the-Pond model did not affect the students’ problem-solving skills significantly, (P<. /05). Nevertheless experimental group performed relatively better than control group in problem-solving skills variable. این پژوهش، با هدف بررسی تأثیر مدل طراحی آموزشی موج­وار بر مهارت‌های حل مسئله دانشجویان علوم تربیتی دانشگاه اراک انجام شده است. بدین منظور، از روش تحقیق شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد. جامعه‌ی تحقیق، شامل 170 نفر از دانشجویان کارشناسی رشته علوم تربیتی- گرایش تکنولوژی آموزشی دانشگاه اراک، در سال تحصیلی 96-1395 بود که از بین آن‌ها 30 نفر که درس آموزش مبتنی بر سیستم‌ها را برگزیده بودند، به‌صورت هدفمند انتخاب شده و به‌طور تصادفی، در دو گروه آزمایش، 15 نفر و کنترل، 15 نفر جای گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه­ی حل مسئله‌ی هپنر و پترسون (1982) بود. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌های آماری نشان داد که روش آموزشی مبتنی بر الگوی طراحی آموزشی موج­وار بر مهارت حل مسئله‌ی دانشجویان تأثیر معنادار نداشته است (0.05<P). بااین‌حال گروه آزمایش در متغیر مهارت‌های حل مسئله نسبت به گروه کنترل نسبتاً بهتر عمل کردند. https://www.jiera.ir/article_87834_e64702e49cbff93d9403da5e5f64d550.pdf