انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 ویژه‌نامه 2018 03 21 The mediating role of self-efficacy in the relationship between parenting styles and academic achievement of students نقش میانجیگر خودکارآمدی در رابطه بین سبکهای فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان 1261 1270 81902 FA مژگان سیفی دانشگاه صدرالدین عینی، دوشنبه، تاجیکستان. قادر بازارویچ قادراف استاد، دانشگاه آکادمی تحصیلات تاجیکستان Journal Article 2019 01 20 The purpose of this study was to prediction of academic achievement and self-efficacy based on parenting styles of high school students of Tajikistan Dushanbe city. The study design was descriptive correlational type and the study statistic population included all high school students in the 2012-2013 first semester in Dushanbe city with the quantity of 10000 which through them 300 subjects from 6 schools who were eligible to enter the study, were selected via multistage sampling. The study tools were Baumrind Parenting Styles Questionnaire (1990), Sherer, Maddux, Mercandante, Prentice- Dunn, Jacobs’s et al. General Self-Efficacy Scale (1982) and means of students. The results showed authoritative parenting styles (β=0.508, P=0.001), authoritarian parenting style (β=-0.132, P=0.016), and permissive parenting style (β=-0.135, P=0.001), predict academic achievement. The results showed authoritative parenting styles (β=0.405, P=0.001), authoritarian parenting style (β=-0.321, P=0.001), and permissive parenting style (β=-0.113, P=0.001), predict self-efficacy. Based on these results, development of effective educational programs and family counseling methods to enhance the achievement of the best parenting style and self-efficacy among families is recommended. هدف از انجام پژوهش حاضر پیش­بینی پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی براساس سبک­های فرزندپروری دانش ­آموزان دبیرستانی شهر دوشنبه تاجیکستان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش ­آموزان پایه متوسطه در نیم­سال تحصیلی اول 1391-1390 در شهر دوشنبه به تعداد 10000 نفر بود که از میان آن­ها 300 نفر از 6 دبیرستان که شرایط ورود به پژوهش را دارا بودند به روش نمونه­ برداری چندمرحله ­ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبک­های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۱) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر، مادوکس، مرکاندانت، پرینتس- دان، جاکوبز و همکاران (۱۹۸۲) و معدل­های دانش آموزان بود. برای تحلیل داده­ها از روش تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده گردید. نتایج نشان دادسبک فرزندپروری دموکرات (۵۰۸/0=β، 001/0=P)، سبک فرزندپروری دیکتاتورمآبانه (۱۳۲/۰-=β، 0۱۶/0=P) و سبک فرزندپروری سهل­گیرانه (۱۳۵/۰-=β، 001/0=P) پیشرفت تحصیلی را پیش­بینی می­کنند. سبک فرزندپروری دموکرات (۴۰۵/0=β، 001/0=P)، سبک فرزندپروری دیکتاتورمآبانه (۳۲۱/۰-=β، 0۰۱/0=P) و سبک فرزندپروری سهل­گیرانه (۱۱۳/۰-=β، 001/0=P) خودکارآمدی را پیش­بینی می­کنند. با توجه به نتایج به­دست آمده، تدوین برنامه­های آموزشی مؤثر و ارائه روش­های مشاوره به خانواده جهت استفاده از بهترین سبک فرزندپروری به منظور افزایش پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی در بین خانواده­ها پیشنهاد می­گردد. https://www.jiera.ir/article_81902_f99efc6089e3900006c9b416db53950a.pdf