انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 40 2018 04 21 The Effect of Participatory Teaching on Group Cohesion of Elementary School Students تاثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانش‌آموزان ابتدایی 39 63 65360 10.22034/jiera.2018.65360 FA شهربانو حسن زاده دانش‌آموخته کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران. کیوان صالحی استادیار گروه روش‌ها و برنامه‌های آموزشی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران 0000-0001-8673-4248 علی مقدم زاده استادیار گروه روش‌ها و برنامه‌های آموزشی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران 0000-0001-7904-795X Journal Article 2017 08 29 <strong>E</strong>xtensive evidence demonstrates that dominating positivism approach in educational environments prepares the background of passivity for learners and fall of vitality and dynamism. The present research, comprehending the necessity of benchmarking the new educational approaches, aims to study the effect of participatory teaching on elementary school students. Therefore, the Quasi-Experimental Research Method with pre-test and post-test on intact groups. The statistical population includes the 24 female students of fourth grade of elementary school of Tehran School Dist.1. during school year 2016 – 2017, separated in two experimental and control groups and two-stage cluster sampling was used. Applied devices to gather data was Group Environment Questionnaire (Carron et al, 1985). Covariance Analysis shows that participatory teaching had a significant effect on group cohesion of elementary school student. Generally using the participatory teaching capacity may provide an appropriate field for formation and dynamics strengthening and promoting the culture of team working among students of the elementary school. <span lang="FA">شواهد گسترده‌ای نشان می‌دهد که استیلای رویکرد پوزیتویستی در محیط‌های آموزشی، زمینه انفعال فراگیران و افت نشاط و پویایی را رقم زده است. پژوهش حاضر با درک ضرورت سنجش رویکردهای نوین آموزشی، به بررسی میزان تأثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانش‌آموزان ابتدایی پرداخته است. بدین منظور از طرح شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با استفاده از گروه‌های دست‌نخورده استفاده گردید. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دوره ابتدایی پایه چهارم منطقه یک شهر تهران در سال تحصیلی 96-1395 است که 24 دانش‌آموز در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند و از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای دومرحله‌ای استفاده شد. ابزار مورداستفاده برای گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محیط گروهی، کارون، ویدمایر و براولی (1985) بود. نتایج تحلیل کوواریانس (انکوا) نشان داد که تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانش‌آموزان ابتدایی تأثیر معناداری دارد. به‌طورکلی استفاده از ظرفیت تدریس مشارکتی، می‌تواند زمینه مطلوبی برای شکل‌گیری و تقویت پویایی و ارتقای فرهنگ کارهای گروهی در بین دانش‌آموزان مدارس ابتدایی، فراهم کند.</span> https://www.jiera.ir/article_65360_be952b283978b1775bf8daf79034be1a.pdf