انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 12 ویژه‌نامه 2018 03 21 The Effectiveness of Reality Therapy Training on Marital Engagement and Marital Engagement in Married Students in Azad University اثر بخشی آموزش واقعیت درمانی بر مسئولیت پذیری و دلزدگی زناشویی در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد 563 669 65019 FA ابوطالب سعادتی شامیر استادیار گروه روان شناسی تربیتی و شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران،ایران مهسا نجمی کارشناس ارشد روان شناسی تربیتی‌، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران مهدی حق شناس رضاییه کارشناس ارشد مدیریت دولتی، گروه مدیریت دانشگاه خاتم Journal Article 2018 06 26 The purpose of this study was to investigate the effectiveness of therapeutic reality on increasing the marital status of marital students. The research method was semi-experimental. In this research, the statistical society included all married students in the field of psychology of the master's degree. The sample consisted of 40 couples who were selected on purpose basis based on the criteria for entering and leaving. They were randomly divided into two groups of 20 couples and evaluated before and after the intervention using the research tools. The research tools included questionnaires of responsibility and marital disturbance scale. Data were analyzed using multivariate covariance analysis. The results of statistical analyzes showed that the reality of treatment with an effect size of 0.28 on increasing the level of accountability and having an effect of 0.33 on reduction of couple’s marital disturbance was effective. Conclusion: At the end of the course, students who received real-life education received learning that they had to choose responsible behaviors to achieve their goals, and to accept the consequences of their choices so that they would be disappointed with the family and Family members prevented. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی  واقعیت درمانی بر افزایش مسئولیت پذیری  و دلزدگی زناشویی دانشجویان متاهل بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی بود. در این پژوهش جامعه ی آماری شامل تمام دانشجویان متاهل رشته روان شناسی مقطع کارشناسی ارشد بودند. گروه نمونه مشتمل بر 40  زوج  بود که براساس ملاک های ورود و خروج  به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دوگروه 20 زوجی تقسیم شدند و پیش و پس از انجام مداخلات، با استفاده از ابزارهای پژوهش، مورد ارزیابی قرارگرفتند. ابزار های پژوهش شامل  پرسشنامه مسولیت پذیری و مقیاس دلزدگی زناشویی بودند. داده های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل های آماری نشان داد، روش واقعیت درمانی با اندازه اثر 28/0 بر افزایش میزان مسئولیت پذیری  و با اندزه اثر 33/0 بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین اثربخش بوده است. در پایان دانشجویانی که آموزش های مربوط به واقعیت درمانی  را دریافت کرده بودند یاد گرفتند که برای دستیابی به اهداف خود، باید رفتارهای مسئولانه ای را انتخاب کنند و مسئولیت پیامد انتخاب هایشان را بپذیرند تا از ناامید شدن آنها نسبت به بستر خانواده و اعضای خانواده پیشگیری شود. https://www.jiera.ir/article_65019_08eabf9979c56d0c80982a71fb589f9a.pdf