انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 19 70 2025 09 23 Application of a Mixed Approach in Evaluating the Teaching Quality of Faculty Members: Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran کاربست رویکرد آمیخته در ارزشیابی کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی: دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران 49 64 239768 10.22034/jiera.2026.533383.3386 FA زهرا حاجی میرزاآقائی یزدی کارشناسی ارشد ارزشیابی آموزشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0001-6387-2645 مرضیه دهقانی دانشیار گروه روش ها و برنامه ریزی آموزشی و درسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-5328-2732 کیوان صالحی دانشیار گروه روش ها و برنامه ریزی آموزشی و درسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8673-4248 Journal Article 2025 10 05 <strong><span>Objective</span></strong><span>: The aim of this study was to evaluate the current status of the teaching quality of faculty members of the Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, using a localized tool to identify strengths and weaknesses and provide an evidence-based basis for improving educational processes.</span> <strong><span>Method</span></strong><span>: The research was conducted with a mixed exploratory design. In the qualitative phase, the data-driven theory method was used at the conceptual level, and semi-structured interviews were conducted with 22 students until data saturation was reached. An evaluation framework was developed including 5 factors, 16 criteria, and 70 indicators. In the quantitative phase, a researcher-made instrument (in the form of a scale based on a framework of developed criteria and indicators) was administered to 410 students, with a content validity index of 0.98 and a Cronbach's alpha of 0.88, based on this framework. The mean and standard deviation of the data were calculated.</span> <strong><span>Results</span></strong><span>: the overall state of teaching quality to be "relatively unfavorable" (M=5/03 out of 10). A key imbalance was observed: only the "Professor-related personal factor" (M=6.81) was rated "relatively favorable," indicating faculty competence. In contrast, other factors -Educational (M=5/32), Communicational (M=5/11), and Student-related (M=4/63)- were rated unfavorably. The "Structural factor," with the lowest mean (M=3/28), was the most significant weakness, indicating serious challenges.</span> <strong><span>Conclusions</span></strong><span>: It is concluded that competent professors operate in a weak structural and policy context. Improving quality requires a dual approach that simultaneously focuses on developing the pedagogical skills of professors as well as fundamental reforms in faculty infrastructure.</span> <span dir="LTR" lang="FR"> </span> <strong><span lang="FA">هدف</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">هدف این پژوهش، ارزشیابی وضعیت موجود کیفیت تدریس اعضای هیئت‌علمی دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران با استفاده از یک ابزار بومی‌سازی‌شده بود تا با شناسایی نقاط قوت و ضعف، مبنایی مبتنی بر شواهد برای بهبود فرایندهای آموزشی فراهم شود.</span> <strong><span lang="FA">روش</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">پژوهش با طرح آمیخته اکتشافی انجام شد. در مرحلۀ کیفی از روش نظریه برخاسته از داده‌ها در سطح نظم‌دهی مفهومی استفاده شد و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته تا رسیدن به اشباع داده‌ها با </span><span lang="FA">۲۲</span><span lang="AR-SA"> دانشجو انجام شد، چهارچوب ارزشیابی شامل </span><span lang="FA">۵</span><span lang="AR-SA"> عامل، </span><span lang="FA">۱۶</span><span lang="AR-SA"> ملاک و </span><span lang="FA">۷۰</span><span lang="AR-SA"> نشانگر تدوین گردید. در مرحلۀ کمّی، ابزار محقق‌ساخته (در قالب یک مقیاس مبتنی بر چهارچوب ملاک‌ها و نشانگرهای تدوین‌شده) با تأیید </span><span lang="FA">شاخص نسبت </span><span lang="AR-SA">روایی محتوایی </span><span lang="FA">98/0</span><span lang="AR-SA"> و آلفای کرونباخ </span><span lang="FA">88/0</span><span lang="AR-SA">، مبتنی بر این چهارچوب در میان </span><span lang="FA">410</span><span lang="AR-SA"> دانشجو اجرا شد. میانگین و انحراف معیار داده‌ها محاسبه شد.</span> <strong><span lang="FA">یافته </span></strong><strong><span lang="FA">‏</span></strong><strong><span lang="FA">ها</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">وضعیت کلی کیفیت تدریس با میانگین </span><span lang="FA">03/5 (</span><span lang="AR-SA">از </span><span lang="FA">۱۰) «</span><span lang="AR-SA">نسبتاً نامطلوب» است. یک عدم توازن کلیدی مشاهده شد: تنها «عامل فردی مرتبط با استاد» (میانگین </span><span lang="FA">۶.۸۱) </span><span lang="AR-SA">در سطح «نسبتاً مطلوب» قرار داشت که بیانگر شایستگی استادان است. در مقابل، سایر عوامل شامل آموزشی (میانگین </span><span lang="FA">32/5)</span><span lang="AR-SA">، ارتباطی (میانگین </span><span lang="FA">11/5) </span><span lang="AR-SA">و فردی دانشجو (میانگین </span><span lang="FA">63/4) </span><span lang="AR-SA">نامطلوب ارزیابی شدند. «عامل ساختاری» با کسب پایین‌ترین میانگین (</span><span lang="FA">28/3) </span><span lang="AR-SA">به‌عنوان بزرگ‌ترین نقطه‌ضعف شناسایی شد که نشان‌دهندۀ چالش‌های جدی زیرساختی است.</span> <strong><span lang="FA">نتیجه ‏گیری</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> </span><span lang="AR-SA">نتیجه‌گیری می‌شود که اساتید شایسته در یک بستر ساختاری و سیاستی ضعیف<span> </span>فعالیت می‌کنند. ارتقای کیفیت نیازمند یک رویکرد دوگانه است که هم‌زمان بر توسعه مهارت‌های پداگوژی اساتید و نیز اصلاحات بنیادین در زیرساخت‌های دانشکده تمرکز نماید.</span> https://www.jiera.ir/article_239768_2a762364b60daa5201827b8dc562335d.pdf