انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 19 68 2025 03 21 Curriculum Co-Creation in Higher Education in Iran: An Analysis of Students' Experiences هم‌آفرینی برنامه‌ریزی‌درسی در آموزش‌عالی ایران: تحلیلی بر تجارب دانشجویان 89 105 229082 10.22034/jiera.2025.523730.3320 FA راحله توکلی یرکی دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی در آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-9371-0102 محبوبه عارفی استاد ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران 0000-0003-2750-245X اسماعیل جعفری دانشیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. 0000-0003-3950-8795 محمد خادمی کله لو استادیار، عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران، 0000-0003-1447-260X Journal Article 2025 05 15 <strong><span>Objective</span></strong><span>: This study aimed to explore the experiences of undergraduate students regarding curriculum co-creation in Iranian higher education.</span> <strong><span>Method</span></strong><span>: A qualitative study was conducted using thematic analysis based on the Braun and Clarke (2006) approach. The data were analyzed inductively, and themes were directly extracted from the semi-structured interviews. Purposeful sampling with maximum variation was carried out in four selected universities known for their history of educational innovation. The sampling process continued until conceptual saturation was reached, resulting in a total of 11 interviews with undergraduate students. To enhance the credibility of the findings, participant validation was employed, and data analysis was conducted using MAXQDA 2020 software.</span> <strong><span>Results</span></strong><span>: The results indicated that students' experiences included participation in curriculum design, content selection, assessment methods, and collaboration in educational decision-making. Additionally, the study identified the factors influencing the realization of co-creation, its benefits, and implementation challenges. Implementing this educational approach required revisiting traditional educational structures, shifting faculty roles toward facilitation, and empowering students for active participation.</span> <strong><span>Conclusions</span></strong><span>: The findings showed that curriculum co-creation in Iranian higher education, as an innovative and transformative approach, plays a significant role in enhancing the quality of learning. Policy reforms—such as increasing flexibility in curriculum design and promoting a participatory educational culture—are essential. Curriculum co-creation, beyond content design, was influenced by teacher-student interactions, educational structures, and individual barriers, highlighting the importance of participatory approaches in curriculum development.</span> <strong><span lang="FA">هدف</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> این مطالعه با هدف بررسی تجربیات دانشجویان کارشناسی درباره هم‌آفرینی برنامه‌ریزی درسی در آموزش عالی ایران انجام شد.</span> <strong><span lang="FA">روش</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> پژوهش کیفی با رویکرد تحلیل مضمون به روش براون و کلارک<span> </span></span><span dir="LTR">Braun & Clarke</span><span lang="FA"> (2006) انجام گرفت. داده‌ها به‌صورت استقرایی تحلیل و مضامین مستقیماً از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته استخراج شدند. نمونه‌گیری هدفمند با بیشینه‌سازی تنوع، از چهار دانشگاه منتخب با سابقه نوآوری آموزشی صورت پذیرفت. فرایند نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع مفهومی ادامه یافت و در مجموع ۱۱ مصاحبه با دانشجویان کارشناسی انجام شد. برای افزایش اعتبار نتایج، بازبینی مشارکت‌کنندگان به‌کار گرفته شد و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار<span> </span></span><span dir="LTR">MAXQDA 2020</span><span lang="FA"><span> </span>انجام گرفت.</span> <strong><span lang="FA">یافته </span></strong><strong><span lang="FA">‏</span></strong><strong><span lang="FA">ها</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> یافته‌ها نشان داد تجربه‌های دانشجویان شامل مشارکت در طراحی برنامه‌های درسی، انتخاب محتوا، روش‌های ارزشیابی و همکاری در تصمیمات آموزشی بود. همچنین، عوامل مؤثر بر تحقق هم‌آفرینی، مزایا و چالش‌های اجرایی آن شناسایی شدند. اجرای این رویکرد آموزشی نیازمند بازنگری در ساختارهای سنتی آموزش، تغییر نقش اساتید به تسهیل‌گر و تقویت توانمندی‌های دانشجویان برای مشارکت فعال بود.</span> <strong><span lang="FA">نتیجه‏ گیری</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><span lang="FA"> نتایج نشان داد هم‌آفرینی برنامه‌درسی در آموزش عالی ایران به‌عنوان رویکردی نوآورانه و تحول‌آفرین، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دارد. اصلاحات سیاستی مانند افزایش انعطاف‌پذیری در طراحی برنامه‌های درسی و ترویج فرهنگ آموزشی مبتنی بر مشارکت، از ضرورت‌های این حوزه است. هم‌آفرینی برنامه‌درسی علاوه بر طراحی محتوا، به تعامل بین اساتید و دانشجویان، ساختارهای آموزشی و موانع فردی وابسته بود و اهمیت به‌کارگیری رویکردهای مشارکتی در تدوین برنامه‌های درسی را برجسته ساخت.</span> https://www.jiera.ir/article_229082_69cbd16359e193edd807b67e3fb99c13.pdf