انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 15 52 2021 03 21 The prediction of academic dishonesty based on academic engagement, achievement goals and implicit beliefs of intelligence in during pandemic Coronavirus پیش‌بینی بی‌صداقتی تحصیلی بر اساس مجذوبیت تحصیلی، اهداف پیشرفت و باورهای ضمنی هوش در دوران شیوع کرونا ویروس 33 45 131169 FA هانیه یاوری گروه روان شناسی تربیتی،دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران، ایران افسانه لطفی عظیمی استادیار، گروه روان شناسی تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 11 21 The purpose of this study was to prediction of academic dishonesty based on academic engagement, achievement goals and implicit beliefs of intelligence in during pandemic Coronavirus (Covid-19). The descriptive- correlation method was used. The statistical population consists of all female students high schools Tehran city in year academic 2019-2020. In this study, according to convenience sampling method, 200 female students by formula Plant of Tabachnick & Fidell (2007) were selected as samples and they were asked to fill in the academic dishonesty scale (ADS) of Witherspoon, Maldonado & Lacey (2010), schoolwork engagement inventory (SEI) of Salmela-Aro & Upadaya (2012), achievement goal questionnaire–revised (AGQ-R) of Elliot & Murayama (2008) and implicit theory of intelligence scale (ITIS) of Abd-El-Fattah & Yates (2006). The data were analyzed by tests of Pearson correlation and multivariate regression. Findings showed that there was significant correlation between academic engagement, achievement goals and implicit beliefs of intelligence with academic dishonesty (p < 0/01). Regression analyses also revealed that %64/3 of variance of academic dishonesty infidelity was explained by academic engagement, achievement goals and implicit beliefs of intelligence. This study confirmed the significant contribution of academic engagement, achievement goals and implicit beliefs of intelligence on academic dishonesty in students. هدف از انحام این پژوهش، بررسی پیش‌بینی بی‌صداقتی تحصیلی بر اساس مجذوبیت تحصیلی، اهداف پیشرفت و باورهای ضمنی هوش در دوران شیوع کرونا ویروس(کووید-19) بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 1399-1398 بودند. حجم نمونه 200 نفر از این‏ افراد بر اساس فرمول پلنت از تاپاکینگ، فیدل و اولمن(2007) و به شیوه نمونه‏گیری در دسترس انتخاب‌ و به مقیاس بی صداقتی تحصیلی(ADS) ویترسپون، مالدونادو و لاسی(2010)، سیاهه مجذوبیت تحصیلی(SEI) سالملا-آرو و آپادایا(2012)، پرسشنامه تجدیدنظر شده اهداف پیشرفت(AGQ-R) الیوت و مورایاما(2008) و مقیاس باورهای ضمنی هوش(ITIS) عبدالفتاح و یاتس(2006) پاسخ دادند. داده‏های جمع‌آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که بین مجذوبیت تحصیلی، اهداف پیشرفت و باورهای ضمنی هوش با بی‌صداقتی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد (01/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز آشکار کرد که 3/64 درصد واریانس بی‌صداقتی تحصیلی به ‌وسیله مجذوبیت تحصیلی، اهداف پیشرفت و باورهای ضمنی هوش تبیین می‏شود. یافته‏های این پژوهش نشان می‌دهد که مجذوبیت تحصیلی، اهداف پیشرفت و باورهای ضمنی هوش سهم معنادار در پیش‌بینی بی صداقتی تحصیلی دانش‌آموزان دارند. https://www.jiera.ir/article_131169_f78038fae7eb96b2da8fd7efaf12e2df.pdf