انجمن پژوهش‌های آموزشی ایران پژوهش در نظام‌های آموزشی 2383-1324 14 50 2020 09 22 The effectiveness of self-encouragement training based on the Adler's theory on percieved self-efficacy and Psychological well-Being اثربخشی آموزش خود دلگرم سازی مبتنی بر نظریه آدلر بر خودکارآمدی تصوری و بهزیستی روان‌شناختی 37 55 110887 FA زهرا سهرابی کارشناس ارشد روان‏شناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. فریبرز درتاج استاد، گروه روان‏شناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. 0000-0002-9186-2196 افسانه لطفی عظیمی استادیار، گروه روان‏شناسی تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2020 03 29 The purpose of the present study is to investigate the training of self-encouragement based on the Adler's theory of percieved self-efficacy and Psychological well-Being of female high school students. This study method was quasi-experimental design with pretest, posttest, control group and follow-up after 6 months. The population of this study was all high school girl students in Tehran during the academic year 2018-19. The sample consisted of 60 students (30 participants for each group) who were selected by cluster random sampling method, then the experimental group received training self-encouragement for eight 90-minute sessions once a week in group form, meanwhile the control group did not receive any training. The instrument used in this study was Morgan-jinks's percieved self-efficacy scale (1999) and Ryff's Psychological well-Being scale (1989). Data were analyzed using repeated measurements design. The results indicated that self-encouragement training on perceived Self-efficacy (p < 0/01) and Psychological well-Being (p < 0/01) caused to increase their amount. And that this effect in Psychological well-Being remained stable after the follow-up phase. Regarding the effectiveness of this training on increasing the perceived Self-efficacy and Psychological well-Being, this training is evaluated useful for students. پژوهش حاضر با هدف آموزش خود دلگرم‏ سازی مبتنی بر نظریه آدلر بر خودکارآمدی تصوری و بهزیستی روان‏شناختی دانش‏آموزان دختر مقطع متوسطه انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و طرح پیش‏آزمون-پس‏آزمون و پیگیری 6 ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه دانش‏آموزان دختر مقطع متوسطه‏ دوم مدارس دولتی شهر تهران بود که در سال 98-1397 مشغول به تحصیل بودند. نمونه‏ی این پژوهش شامل 60 نفر (30 نفر گروه آزمایش و 30 نفر گروه کنترل) بود که با استفاده از روش نمونه‏گیری تصادفی خوشه‏ای انتخاب شدند و سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه‏ی 90 دقیقه‏ای (هفته‏ای یک جلسه) تحت آموزش خود ‏دلگرم ‏سازی قرار گرفتند و گروه کنترل نیز هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار استفاده‏شده در این پژوهش شامل مقیاس خودکارآمدی تصوری دانش‏آموزان جینک و مورگان (1999) و مقیاس بهزیستی روان‏شناختی ریف (1989) بود. برای تجزیه‏وتحلیل داده‏ها از روش تحلیل اندازه‏گیری مکرر استفاده شد. نتایج تجزیه‏وتحلیل داده‏ها نشان داد که آموزش خود دلگرم‏ سازی باعث افزایش خودکارآمدی تصوری (01/0 >P) و بهزیستی روان‏شناختی (01/0 >P) دانش‏آموزان شده است و این تأثیر در بهزیستی روان‏شناختی پس از مرحله پیگیری پایدار مانده است. با توجه به اثربخش بودن این آموزش‏ بر افزایش خودکارآمدی تصوری و بهزیستی روان‏شناختی ارائه‏ی این آموزش‏ برای دانش‏آموزان مفید ارزیابی می‏شود. https://www.jiera.ir/article_110887_6e55f26dc6eb9a0ae8abbf206b950d5a.pdf