پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مشارکتی بر اضطراب و انگیزه پیشرفت تحصیلی بود. طرح پژوهش، آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. از منطقه 5 آموزش‌وپرورش با روش نمونه‌گیری خوشه‏ای، دو کلاس ششم دخترانه از دو مدرسه متفاوت به‌عنوان گروه آزمایش (40= N) و گواه (40= N) انتخاب شدند. در مرحله پیش‏آزمون، هر دو گروه به مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1994) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس (1970) پاسخ دادند. سپس در گروه آزمایش، تمامی دروس به مدت دو ماه با روش یادگیری مشارکتی ارائه شدند. درحالی‌که به گروه گواه با شیوه متداول آموزش داده شد. پس از دو ماه، هر دو گروه به مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1994) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس (1970) پاسخ دادند. با استفاده از تحلیل کوواریانس نتایج نشان داد که یادگیری مشارکتی، اضطراب دانش‌آموزان را کاهش و انگیزش پیشرفت تحصیلی را افزایش می‏دهد (001/0p <). لزوم آموزش معلمان جهت به‏کارگیری شیوه یادگیری مشارکتی در کلاس درس به‌منظور کاهش اضطراب و افزایش انگیزش پیشرفت موردبحث قرار گرفت.

چکیده هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی تأثیرگذاری روش آموزش تلفیقی  یادگیری مشارکتی و یادگیری در حد تسلط به عنوان یک روش کارامد و مفید برای کمک به تحصیل جهشی دانش‏آموزان، به منظور کاهش هزینه‏های مادی، معنوی و زمانی دوران تحصیل بود. بدین منظور در یک پژوهش شبه آزمایشی تعداد 25  نفر از دانش‏آموزان یکی از مدارس راهنمایی داوطلب شهر تهران، که معیارهای مورد نظر سازمان آموزش و  پرورش در خصوص شرکت در دورۀ جهشی را داشتند، به روش نمونه‏گیری تصادفی انتخاب شدند و  پرسشنامه‏های خود کارامدی شرر (1982) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967)،  را  تکمیل  کردند سپس دوره آموزشی به مدت 45 روز متوالی و 11 ساعت در هر روز، اجرا شد.  پس از اتمام جلسات آموزشی، در مرحله پس‏آزمون، پرسشنامه‏های به کار رفته در پیش آزمون، اجرا گردید. تحلیل آماری تحلیل واریانس یک طرفه با اندازه‏گیری مکرر افزایش معنادار درخود کارامدی، و عزت نفس در سطح 01/0> P  را نشان داد.