مدل سازی تأثیر راهبردهای انگیزشی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش از دور
دوره 5، شماره 12، بهار 1390، صفحه 9-27
مهدی معینی کیا، مهران فرج اللهی، فریبرز درتاج، محمد رضا سرمدی
چکیده این پژوهش به منظور بررسی اثرات مستقیم و غیر مستقیم مؤلفه های انگیزشی بر پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان سیستم آموزش از دور انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را دانشجویان ترم سوم و بالاتر دانشگاه پیام نور در نیمسال دوم سال تحصیلی 89 ـ 1388 تشکیل میداد که در سراسر کشور در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در رشتههای مختلف مشغول تحصیل بودند. روش نمونهگیری از نوع خوشهای چند مرحلهای بود. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی ـ مورگان، با در نظر گرفتن خطای 05/0 = α و خوشهای بودن روش نمونهگیری برابر 476 نفر محاسبه شد که به ترتیب از دانشگاه پیام نور استان تهران، استان گیلان و استان اردبیل، 283 نفر معادل 59 درصد ، 118 نفر معادل 25 درصد و 75 نفر معادل 16 درصد انتخاب شدند. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفیـ همبستگی بود. برای جمعآوری دادهها، بخشی از پرسشنامهْ راهبردهای انگیزش برای یادگیری (MSLQ) ساختۀ پینتریچ، اسمیت، گارسیا، و مککیچی مربوط به مقیاس انگیزش استفاده شد. پایایی پرسشنامه در این مطالعه با روش آلفای کرونباخ برابر 86/0 محاسبه شد. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که بارهای عاملی گویههای پرسشنامه در تبیین مؤلفهها از نظر آماری معنادار هستند. یافته های پژوهش نشان داد که مدل پژوهش، 56 درصد واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین میکند. بالاترین ضریب مسیر بین خودکارامدی و جهتگیری درونی هدف ( 96/0 = β، 5/14 = t، 01/0 < P)؛ پس از آن بین اضطراب امتحان و جهتگیری بیرونی هدف ( 78/0 = β، 3/8 = t، 01/0 < P) به دست آمد. اما ضریب مسیر محاسبه شده بین جهتگیری بیرونی هدف و پیشرفت تحصیلی ( 02/0- = β، 41/0- = t، 05/0 > P) معنادار نبود.
تأثیر روش آموزش تلفیقی یادگیری مشارکتی و یادگیری در حد تسلط بر خودکارامدی ، عزت نفس و پیشرفت تحصیلی
دوره 5، شماره 12، بهار 1390، صفحه 89-107
منیر کلانتر قریشی
چکیده هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی تأثیرگذاری روش آموزش تلفیقی یادگیری مشارکتی و یادگیری در حد تسلط به عنوان یک روش کارامد و مفید برای کمک به تحصیل جهشی دانشآموزان، به منظور کاهش هزینههای مادی، معنوی و زمانی دوران تحصیل بود. بدین منظور در یک پژوهش شبه آزمایشی تعداد 25 نفر از دانشآموزان یکی از مدارس راهنمایی داوطلب شهر تهران، که معیارهای مورد نظر سازمان آموزش و پرورش در خصوص شرکت در دورۀ جهشی را داشتند، به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامههای خود کارامدی شرر (1982) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967)، را تکمیل کردند سپس دوره آموزشی به مدت 45 روز متوالی و 11 ساعت در هر روز، اجرا شد. پس از اتمام جلسات آموزشی، در مرحله پسآزمون، پرسشنامههای به کار رفته در پیش آزمون، اجرا گردید. تحلیل آماری تحلیل واریانس یک طرفه با اندازهگیری مکرر افزایش معنادار درخود کارامدی، و عزت نفس در سطح 01/0> P را نشان داد.
