کلیدواژه‌ها = خودکارامدی

مدل سازی تأثیر راهبردهای انگیزشی بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش از دور

دوره 5، شماره 12، بهار 1390، صفحه 9-27

مهدی معینی کیا، مهران فرج اللهی، فریبرز درتاج، محمد رضا سرمدی

چکیده این پژوهش به منظور بررسی اثرات مستقیم و غیر مستقیم مؤلفه ­های انگیزشی بر پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان سیستم آموزش از دور انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را دانشجویان ترم سوم و بالاتر دانشگاه پیام نور در نیمسال دوم سال تحصیلی 89 ـ 1388 تشکیل می‏داد که در سراسر کشور در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا  در رشته‏های مختلف مشغول تحصیل بودند. روش نمونه‏گیری از نوع خوشه­ای چند مرحله­ای بود. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی ـ مورگان، با در نظر گرفتن خطای 05/0 = α و خوشه­ای بودن روش نمونه­گیری برابر 476 نفر محاسبه شد که به ترتیب از دانشگاه­ پیام نور استان تهران، استان گیلان و استان اردبیل، 283 نفر معادل 59 درصد ، 118 نفر معادل 25 درصد و 75 نفر معادل 16 درصد انتخاب شدند. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفیـ همبستگی بود. برای جمع‏آوری داده­ها، بخشی از پرسشنامهْ راهبردهای انگیزش برای یادگیری (MSLQ) ساختۀ پینتریچ، اسمیت، گارسیا، و مک­کیچی مربوط به مقیاس انگیزش استفاده شد. پایایی پرسشنامه در این مطالعه با روش آلفای کرونباخ برابر 86/0 محاسبه شد. همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که بارهای عاملی گویه­های پرسشنامه در تبیین مؤلفه­ها از نظر آماری معنادار هستند. یافته ­های پژوهش نشان داد که مدل پژوهش، 56 درصد واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین می‏کند. بالاترین ضریب مسیر بین خودکارامدی و جهت­گیری درونی هدف ( 96/0 = β، 5/14 = t، 01/0 < P)؛ پس از آن بین اضطراب امتحان و جهت‏گیری بیرونی هدف ( 78/0 = β، 3/8 = t، 01/0 < P) به دست آمد. اما ضریب مسیر محاسبه شده بین جهت­گیری بیرونی هدف و پیشرفت تحصیلی ( 02/0- = β، 41/0- = t، 05/0 > P) معنادار نبود.

تأثیر روش آموزش تلفیقی یادگیری مشارکتی و یادگیری در حد تسلط بر خودکارامدی ، عزت نفس و پیشرفت تحصیلی

دوره 5، شماره 12، بهار 1390، صفحه 89-107

منیر کلانتر قریشی

چکیده هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی تأثیرگذاری روش آموزش تلفیقی  یادگیری مشارکتی و یادگیری در حد تسلط به عنوان یک روش کارامد و مفید برای کمک به تحصیل جهشی دانش‏آموزان، به منظور کاهش هزینه‏های مادی، معنوی و زمانی دوران تحصیل بود. بدین منظور در یک پژوهش شبه آزمایشی تعداد 25  نفر از دانش‏آموزان یکی از مدارس راهنمایی داوطلب شهر تهران، که معیارهای مورد نظر سازمان آموزش و  پرورش در خصوص شرکت در دورۀ جهشی را داشتند، به روش نمونه‏گیری تصادفی انتخاب شدند و  پرسشنامه‏های خود کارامدی شرر (1982) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967)،  را  تکمیل  کردند سپس دوره آموزشی به مدت 45 روز متوالی و 11 ساعت در هر روز، اجرا شد.  پس از اتمام جلسات آموزشی، در مرحله پس‏آزمون، پرسشنامه‏های به کار رفته در پیش آزمون، اجرا گردید. تحلیل آماری تحلیل واریانس یک طرفه با اندازه‏گیری مکرر افزایش معنادار درخود کارامدی، و عزت نفس در سطح 01/0> P  را نشان داد.