پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده هدف کلی پژوهش ارائه‏ی الگوی ساختاری رابطه هوش معنوی با عملکرد سازمانی بر اساس مدل اچیو بود. روش پژوهش مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان دانشگاه‏ها و مؤسسات آموزشی استان کرمانشاه بود که نمونه پژوهش شامل 374 نفر با استفاده از روش نمونه‏گیری تصادفی، انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه‏های استاندارد عملکرد سازمانی هرسی و گلد اسمیت (2009) و پرسشنامه هوش معنوی کینک (2009) بود که پس از محاسبه روایی و پایایی آن‏ها، بین نمونه توزیع و داده‏ها با استفاده از مدل معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتیجه‏ی ناشی از فرضیه اصلی پژوهش نشان داد که هوش معنوی دارای رابطه‏ی مثبت و معنی‏دار با عملکرد سازمانی است (16/35 T-value =). همچنین بعد تفکر وجودی انتقادی هوش معنوی با عملکرد سازمانی (01/0 P<، 755/0= r)، بعد تولید معنای شخصی هوش معنوی با عملکرد سازمانی (01/0  P<، 832/0= r)، بعد آگاهی متعالی هوش معنوی و با عملکرد سازمانی (01/0  P<، 802/0= r) و نهایتاً بعد بسط حالت هشیاری هوش معنوی با عملکرد سازمانی (01/0  P<، 679/0= r) دارای رابطه‏ی مثبت و معنی‏دار است. ازاین‏رو پیشنهاد می‏شود مدیران بخش‏های مختلف دانشگاه‏ها و مؤسسات آموزشی استان کرمانشاه در راستای بهبود عملکرد سازمانی نگاه ویژه‏ای به هوش معنوی داشته باشند. واژگان کلیدی: هوش معنوی، عملکرد سازمانی، مدل اچیو

چکیده هدفپژوهش­ حاضر تعیین اثربخشی ­آموزش هوش معنوی بر مقابله ­با استرس ­و ارتباط مؤثر دانش­آموزان بود. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با روش پیش‏آزمون ‏ـ پس‏آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل همه دانش‏آموزان دختر پایه هشتم منطقه 12 آموزش‌وپرورش شهر تهران در سال تحصیلی 97 ـ 1396 بود­. تعداد 56 نفر به روش خوشه­ای چندمرحله­ای به‌عنوان حجم نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه به شکل تصادفی جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مقابله با استرس­ اندلر و پارکر (1990) و پرسشنامه مهارت‏های ­ارتباطی­ کرمی (1386) بود. داده­ها با استفاده از تحلیل ­کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. تحلیل آماری داده‏ها نشان داد 9 جلسه مداخله آموزش­ هوش معنوی موجب افزایش معنادار در مقابله مسئله‏مدار و ارتباط مؤثر دانش‏آموزان و همچنین موجب کاهش معنادار مقابله هیجان‏مدار و مقابله اجتنابی در مواجهه با استرس شده است.

چکیده این پژوهش باهدف تعیین تاثیرآموزش گروهی هوش معنوی برگرایش به اعتیاد در دانش آموزان دوره متوسطه صورت گرفته است.روش تحقیق از نوع نیمه تجربی است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر قزوین می باشد.53 نفر به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای  به عنوان حجم نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایشی و کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه گرایش به اعتیاد فرجاد و مجموعه آموزشی هوش معنوی ریچارد بویل بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. تحلیل اطلاعات نشان داد که آموزش هوش معنوی بر گرایش کلی،گرایش فردی،گرایش محیطی و گرایش اجتماعی به اعتیاددر دانش آموزان متوسطه تاثیر دارد.

چکیده این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هوش معنوی بر سلامت روان معلمان مدارس دولتی متوسطه دخترانه شهر تهران در سال تحصیلی 1391-92صورت گرفت. جامعه آماری تحقیق شامل 7241از معلمان مدارس دولتی متوسطه دخترانه شهر تهران بوده که از این تعداد با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی تعداد 547 به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شااد. روش جمع آوری دادهه ا بر اساااس دو پرسشنامه هوش معنوی کینگ SISRI-24 و سلامت روان گلدبرگ GHQ-28 انجام گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی محاسبه شد که مقدار آن برای هر دو پرسشنامه  بالای 0/7 به دست آمد. همین طور از روایی محتوا و روایی سازه به منظور آزمون روایی پرسشنامه استفاده شد، که برای بررسی روایی محتوا پرسشنامه ها به تأیید متخصصین مربوقه رسید، و نتایج روایی سازه نیز بیانگر روا بودن ابزار اندازه گیری بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه ها از طریق نرم افزار SPSS و  Smart PLS 2 در دو بخش توصیفی (فراوانی، فراوانی در صدی، میانگین، انحراف ا ستاندارد و دامنه تغییرات) و ا ستنباتی (مدل سازی معادلات ساختاری) انجام پذیرفت. یافته ها نشان داد که هوش معنوی و ابعاد آن(تفکر انتقادی وجودی، معناسازی شخصی، آگاهی متعالی، گسترش خودآگاهی) بر سلامت روان معلمان مدارس دولتی متوسطه دخترانه شهر تهران تأثیر دارد، که این امر نشانگر اهمیت نقش هوش معنوی در محیط های اجتماعی است.

چکیده معنویت یکی از نیازهای درونی انسان است که برخی از صاحب نظران، آن را متضمن بالاترین سطوح زمینه های رشد شناختی، اخلاقی، عاطفی و تلاش همواره آدمی برای پاسخ دادن به چراهای زندگی می‏دانند. هوش معنوی به عنوان زیربنای باورهای فرد نقش اساسی در زمینه های گوناگون به ویژه ارتقاء و تامین سلامت روانی دارد و از طرفی اهمیت نقش شادی در بهداشت روانی، سلامت جسمانی، کارآمدی و مشارکت اجتماعی از مهمترین اولویت­های روان‏شناسی قرار گرفته است. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین هوش معنوی با میزان شادی دانشجویان می‏باشد. روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا بوده و به نسبت جمعیت هر دانشکده با در نظر گرفتن نسبت جنسیت و گروه های آموزشی تعداد 380 نفری (180 پسر و 200 دختر) به عنوان نمونه­ی این پژوهش به صورت نمونه‏گیری چند مرحله‏ای انتخاب شدند و از پرسشنامه هوش معنوی با 14 گزینه و فهرست شادکامی آکسفورد با 29 گزینه به عنوان ابزار پژوهش استفاده شده است. تحلیل نتایج با استفاده از آزمون t مستقل و همبسته و تحلیل واریانس نشان داد که بین میانگین گروه های مختلف دانشجویان، تفاوت معناداری وجود دارد. بدین معنا که با افزایش نمرۀ هوش معنوی، میزان نمرۀ شادکامی نیز افزایش نشان می‏دهد.