کلیدواژه‌ها = مسئولیت پذیری

اثر بخشی آموزش واقعیت درمانی بر مسئولیت پذیری و دلزدگی زناشویی در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد

دوره 12، ویژه‌نامه، بهار 1397، صفحه 563-669

ابوطالب سعادتی شامیر، مهسا نجمی، مهدی حق شناس رضاییه

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی  واقعیت درمانی بر افزایش مسئولیت پذیری  و دلزدگی زناشویی دانشجویان متاهل بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی بود. در این پژوهش جامعه ی آماری شامل تمام دانشجویان متاهل رشته روان شناسی مقطع کارشناسی ارشد بودند. گروه نمونه مشتمل بر 40  زوج  بود که براساس ملاک های ورود و خروج  به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دوگروه 20 زوجی تقسیم شدند و پیش و پس از انجام مداخلات، با استفاده از ابزارهای پژوهش، مورد ارزیابی قرارگرفتند. ابزار های پژوهش شامل  پرسشنامه مسولیت پذیری و مقیاس دلزدگی زناشویی بودند. داده های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل های آماری نشان داد، روش واقعیت درمانی با اندازه اثر 28/0 بر افزایش میزان مسئولیت پذیری  و با اندزه اثر 33/0 بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین اثربخش بوده است. در پایان دانشجویانی که آموزش های مربوط به واقعیت درمانی  را دریافت کرده بودند یاد گرفتند که برای دستیابی به اهداف خود، باید رفتارهای مسئولانه ای را انتخاب کنند و مسئولیت پیامد انتخاب هایشان را بپذیرند تا از ناامید شدن آنها نسبت به بستر خانواده و اعضای خانواده پیشگیری شود.

عوامل و شاخص های مؤثر در کلاس های درس فعال مدارس متوسطه شهر تهران

دوره 5، شماره 12، بهار 1390، صفحه 29-52

عباس خورشیدی، زهرا صفرزاده سرآسیابی

چکیده این پژوهش به بررسی عوامل و شاخص‏های مؤثر در کلاس‏های درس فعال در دورۀ متوسطه آ. پ شهر تهران اختصاص دارد. نوع تحقیق در این پژوهش با توجه به اهداف و ماهیت موضوع، پیمایشی مقطعی است. ابزار سنجش پژوهش حاضر را یک پرسشنامه 40 سؤالی تشکیل می‏دهد این پرسشنامه از جانب پژوهشگر تدوین شده است که روایی ابزار از طریق آزمون تحلیل عاملی و اعتبار آن به وسیلۀ آلفای کرونباخ با مقدار 94/0 محاسبه شده است. جامعۀ آماری پژوهش حاضر همۀ مدیران و معلمان دورۀ متوسطه آ. پ شهر تهران با تحصیلات کارشناسی ارشد و کلیۀ متخصصان تعلیم و تربیت با تحصیلات دکترا انتخاب شده‏اند. برای تجزیه و تحلیل داده‏ها علاوه بر توصیف داده‏ها از آزمون آماری موسوم به تحلیل عاملی استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان‏دهندۀ آن است که  عوامل و مؤثر در کلاس‏های درس فعال عبارت‏اند از: 1) باور کردن خود، 2) مسئولیت‏پذیری دانش‏آموز، 3) رعایت کردن مقررات کلاسی، 4) همکلاس‏های دانش‏آموزان و 5) صحبت با والدین است. این نتایج با یافته‏های پژوهش همخوانی دارد.