مدلسازی معادلات ساختاری بهزیستی تحصیلی بر اساس پشتکار با نقش میانجی توانمندیهای منش در دانشجویان
دوره 20، شماره 72، بهار 1405
https://doi.org/10.22034/jiera.2026.572820.3445
مسلم دانش پایه، دلسا نادری، فرحناز قائمی، فاطمه شهسواری، زهره درتاج
چکیده هدف: این پژوهش با هدف تبیین بهزیستی تحصیلی بر اساس پشتکار با نقش میانجی توانمندیهای منش در میان دانشجویان انجام شد.
روش: روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود و با نمونهگیری در دسترس، ۴۰۸ نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد پشتکار، توانمندیهای منش و بهزیستی تحصیلی بود که بهصورت آنلاین در اختیار شرکتکنندگان قرار گرفت. دادهها پس از جمعآوری با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شد. شاخصهای چولگی و کشیدگی بیانگر طبیعی بودن توزیع دادهها بود و ماتریس همبستگی مبنای آزمون مدل قرار گرفت.
یافته ها: یافتهها نشان داد پشتکار اثر مستقیم و معناداری بر بهزیستی تحصیلی دارد و توانمندیهای منش نیز نقش میانجی معناداری در رابطه بین پشتکار و بهزیستی تحصیلی ایفا میکند.
نتیجه گیری: نتایج بیانگر این است که تقویت مؤلفههای منش میتواند پیوند میان پشتکار و بهزیستی تحصیلی دانشجویان را ارتقا بخشد.
. مقایسهی بهزیستی تحصیلی، کمک خواهی تحصیلی، رابطه والد- فرزندی و استقلال عاطفی دانشآموزان مقطع ابتدایی با مادران شاغل و خانهدار
دوره 19، شماره 71، زمستان 1404، صفحه 61-76
https://doi.org/10.22034/jiera.2026.573445.3450
مسلم دانش پایه، محمدباقر حسنوند، الهام شمسیان، منیره صادقی بخی
چکیده هدف: پژوهش حاضر، باهدف بررسی تفاوت در بهزیستی تحصیلی، کمکخواهی تحصیلی، رابطه والد–فرزندی و استقلال عاطفی دانشآموزان ابتدایی با توجه به وضعیت شغلی مادران (شاغل یا خانهدار) بود.
روش: این مطالعه از نوع کاربردی و با روش علّی–مقایسهای و رویکرد کمّی انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان پایههای چهارم تا ششم منطقه ۷ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. از میان آنها ۳۱۲ نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای بهزیستی تحصیلی(Tuominen-Soini et al., 2012) ،کمکخواهی تحصیلی(Ryan & Pintrich,1997)،استقلال عاطفی(Steinberg & Silverberg, 1986) و رابطه والد–فرزندی (Fine, Moreland, & Schubel, 1983) بود که اعتبار و پایایی آنها تأیید شده است.دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و نرمافزار SPSS27 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که بین دو گروه دانشآموز با مادران شاغل و خانهدار، در مؤلفههای استقلال عاطفی، رابطه والد–فرزندی، رضایتمندی تحصیلی و درآمیزی با کار مدرسه تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 p <).دانشآموزان با مادر شاغل در مؤلفههای تحصیلی عملکرد بهتری از خود نشان دادند. دانشآموزان با مادر خانهدار در مؤلفههای هیجانی عملکرد بهتری داشتند. در متغیرهای کلی بهزیستی تحصیلی، ارزش مدرسه، فرسودگی و کمکخواهی تحصیلی تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجه گیری:وضعیت شغلی مادر تأثیر متفاوتی بر مؤلفههای تحصیلی و هیجانی دانشآموزان دارد. نتایج پژوهش در چارچوب نظریههای رشد اجتماعی–عاطفی، خودمختاری، دلبستگی و سیستمهای بومشناختی قابل تبیین است و بر اهمیت توجه به کیفیت تعامل والد–فرزند و نقش مادر در رشد تحصیلی و هیجانی کودکان تأکید میکند.
امید به تحصیل، کمکطلبی تحصیلی و بهزیستی تحصیلی: یک تحلیل میانجیگری
دوره 19، شماره 69، تابستان 1404، صفحه 65-78
https://doi.org/10.22034/jiera.2026.547953.3374
احسان کشتورز کندازی، نادره سهرابی، مریم کورشنیا، مجید برزگر
چکیده هدف: هدف این پژوهش، بررسی نقش واسطهگری کمکطلبی تحصیلی در رابطۀ بین امید به تحصیل و بهزیستی تحصیلی در دانشآموزان بود.
روش: روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، تمامی دانشآموزان دورۀ دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که از بین آنها 516 دانشآموز (223 پسر و 293 دختر) با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای امید به تحصیل خرمایی و کمری، بهزیستی تحصیلی تومینن- سوینی و همکاران و کمکطلبی تحصیلی رایان و پنتریچ پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSS-24 و AMOS-26 استفاده شد.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان دادند که مدل پژوهش با دادههای جمعآوری شده برازش مطلوبی دارد. همچنین، یافتهها نشان دادند که امید به تحصیل دارای تأثیر مثبت و معنیداری بر پذیرش کمکطلبی و تأثیر منفی و معنیداری بر اجتناب از کمکطلبی بود. در حالی که اجتناب از کمکطلبی بر بهزیستی تحصیلی تأثیر معنیداری نداشت، پذیرش کمکطلبی دارای تأثیر مثبت و معنیداری بر بهزیستی تحصیلی بود. همچنین، امید به تحصیل بهصورت غیرمستقیم، از طریق اجتناب از کمکطلبی و پذیرش کمکطلبی و تأثیر همزمان این دو، دارای تاثیر غیرمستقیم معنیدار بر بهزیستی تحصیلی بود.
نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که امید به تحصیل بهطور غیرمستقیم و از طریق کمکطلبی تحصیلی، بهزیستی تحصیلی دانشآموزان را ارتقا میدهد. این نتایج بر اهمیّت طراحی برنامهها و مداخلات آموزشی با محوریت تقویت امید تحصیلی و مهارتهای کمکطلبی تأکید دارد و میتواند راهنمای معلمان و برنامهریزان آموزشی برای ارتقای بهزیستی تحصیلی باشد.
رابطه اضطراب کرونا و بهزیستی تحصیلی با میانجیگری امید تحصیلی در دانشآموزان
دوره 15، شماره 55، زمستان 1400، صفحه 165-177
ظریفه سهرابی، سجاد طاهرزاده قهفرخی، ابراهیم حاتم پور، فریق میروقشلاق، مهدی محمدپور
چکیده گسترش بیماری کرونا و اضطراب کرونا با تعطیلی مدارس و تغییر سریع شیوه آموزشی، بر زندگی تحصیلی و آموزشی دانشآموزان تأثیرگذار بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه اضطراب کرونا با بهزیستی تحصیلی دانشآموزان با توجه به نقش میانجیگری امید تحصیلی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دوره اول و دوم متوسطه شهر ارومیه است (حدوداً 20000 نفر)، نمونه پژوهش شامل 400 نفر است که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدهاند. جهت جمعآوری دادهها از سه پرسشنامه، مقیاس اضطراب کرونا ویروس (CDAS) (علی پور و همکاران، 1398)، مقیاس امید به تحصیل (AHS) (خرمایی و کمری، 1395)، و پرسشنامه استاندارد بهزیستی تحصیلی پیترینن و همکاران (2014) استفاده شد که بهصورت آنلاین در اختیار دانشآموزان قرار گرفت. دادههای جمعآوریشده بهوسیله آزمون تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزار لیزرل مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتههای به دست آمده در سطح (01/0 > P) نشان داد بین اضطراب کرونا با امید تحصیلی و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان رابطه منفی و معناداری وجود دارد و امید تحصیلی نقش میانجیگری را بین اضطراب کرونا و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان ایفا میکند. درنتیجه افزایش اضطراب کرونا با کاهش امید به تحصیل همراه میشود و این کاهش امید تحصیلی منجر به کاهش بهزیستی دانشآموزان میگردد. بر این اساس، نیاز است تا مدارس و نظام آموزشی در زمان حضور بیماری کرونا و پسازآن، آموزشها، اقدامات و مشاورههای لازم را برای بهبود اضطراب کرونا، بهزیستی تحصیلی و امید تحصیلی دانشآموزان انجام دهند.
اثر توانمندی منش بر اشتیاق و بهزیستی تحصیلی با میانجیگری استفاده از توانمندی های منش
دوره 14، شماره 50، پاییز 1399، صفحه 79-96
امین طاهری، عبدالزهرا نعامی، آزیتا امیر فخرایی، عسکر آتش افروز
چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر توانمندی منش (شامل خرد، شجاعت، انسانیت، عدالت، میانهروی و تعالی) بر اشتیاق و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان با میانجیگری استفاده از توانمندیهای منش انجام گردید. بدین منظور 354 دانشآموز پایه دوازدهم از مدارس شهرستان قلعه گنج بهصورت تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. شرکتکنندگان پرسشنامههای ارزشها در عمل (پترسون و سلیگمن، 2004)، بهزیستی مدرسه (تیان و همکاران، 2014)، اشتیاق تحصیلی (منگ و جین، 2016) و پرسشنامه استفاده از توانمندیهای منش (گاوینجی و لاینلی، 2007) را تکمیل کردند. برای آزمودن برازش الگوی پیشنهادی و بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم مسیرها، از الگویابی معادلات ساختاری و بوت استراپ استفاده شد. نتایج نشان داد که برخی مسیرهای مستقیم توانمندیهای منش به بهزیستی و اشتیاق تحصیلی معنادار بودند اما همه مسیرهای توانمندهای منش بر بهزیستی و اشتیاق تحصیلی از طریق استفاده از توانمندیهای منش معنادار شدند. بر این اساس مدارس باید فرصت استفاده از توانمندیهای منش را برای دانشآموزان فراهم کنند. تلویحات کاربردی یافتهها موردبحث قرار گرفت.
کلمات کلیدی : اشتیاق تحصیلی ، بهزیستی تحصیلی ،توانمندی منش
