آموزش سبز در نظام آموزش عالی ایران: تحلیل اسناد راهبردی آموزشی
دوره 18، شماره 66، پاییز 1403، صفحه 107-121
https://doi.org/10.22034/jiera.2025.481465.3245
مریم حسینی لرگانی
چکیده از آنجا که اداره امور مربوط به تدوین ، بازنگری ، تغییر و تصویب برنامه های درسی در آموزش عالی ایران در طیفی بین رویکرد متمرکز تا رویکرد نیمه متمرکز پیروی میکند، از این رو فعالیت نظامهای آموزشی به ویژه نظام آموزش عالی در راستای مدیریت بحرانهای زیستمحیطی از سیاستها و آرمانهای سطوح کلان و بالادستی تأثیر میپذیرد. بر این اساس این پژوهش با هدف بررسی میزان توجه به اهداف و مفاهیم آموزش سبز در اسناد فرادستی اثرگذار بر آموزش عالی با بهرهگیری از روش کیفی سندکاوی انجام شد. در این پژوهش چهارسند بالادستی بلندمدت، میانمدت و کوتاهمدت کشور با استفاده از تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش حاضرنشان از این امر دارد که به مفاهیم آموزش سبز در اسناد فرادستی تا حد زیادی مورد توجه قرار گرفته است، اما در سطوح خرد میزان توجه به این موارد کاهش مییابد. به عبارت دیگر، توجه به آرمانها و اهداف آموزش سبز در سطوح عملیاتی کمرنگتر میگردد. از اینرو، پیشنهاد این پژوهش، تأسیس و استقرار نهادی متشکل از متخصصان و صاحبنظران عرصه آموزش سبز به منظور تهیه و تدوین راهکارهای عملیاتی اجرای آرمانها و سیاستهای کلان در زمینه آموزش سبز است.
تحلیل کانونی رابطه پرورش مهارت های مبتنی بر توسعه پایدار با شایستگی نوآوری دانشجویان مهندسی
دوره 16، شماره 56، بهار 1401، صفحه 103-114
مهدیه زیدابادی، روح اله باقری مجد
چکیده آینده پایدار با توسعه ذهنیت جهانی ازطریق پرورش مهارتها و نوآوری در دانشگاههای پایدار شکل میگیرد. در این راستا هدف پژوهش، تحلیل کانونی پرورش مهارتهای مبتنی بر توسعه پایدار بر شایستگی نوآوری دانشجویان مهندسی دانشگاه سیستان و بلوچستان بوده است. روش پژوهش همبستگی بوده است که در جامعه دانشجویان تحصیلات تکمیلی گروه مهندسی دانشگاه سیستان و بلوچستان با نمونه 265 نفری بر اساس روش تصادفی ساده در سال 1399 اجرا شده است. ابزار پژوهش دو پرسشنامه مبتنی بر مدل پرورش مهارتهای مبتنی بر توسعه پایدار مولدرز و فونسیکا (2018) و مبتنی بر مدل شایستگی نوآوری دانشجویان کیانین و باتر (2018) بوده است. پایایی براساس آلفای کرانباخ به ترتیب 88/0 و 79/0 و روایی تأییدی و محتویی در هر دو ابزار مناسب گزارش شده است. روش تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل کانونی و رگرسیون بوده است. نتایج نشان داد، بین کلیه مولفههایی پرورش مهارتهای مبتنی بر توسعه پایدار و شایستگی نوآوری دانشجویان مهندسی با ضریب تعیین 98/0 رابطه وجود دارد از طرفی کلیه مولفههای پرورش مهارتها قدرت پیش بینی مولفههای شایستگی فردی، بین فردی و شبکهای در نوآوری را دارند. میتوان گفت در ایجاد شایستگی نواوری دانشجویان، مهارتهای کلیدی بین-فردی، تفکر سیستمی، پیشبینی کننده، هنجاری و راهبردی نقش دارند و دانشگاهها با پرورش مهارتهای پایدار در جهت ایجاد شایستگی های نوآوری در شکل دهی آینده جامعه پایدار سازنده هستند.
طراحی برنامه درسی مبتنی بر توسعه پایدار، توسعه ی حرفه ای و تربیت شهروندی و اعتبارسنجی آن از دیدگاه متخصصان
دوره 14، شماره 49، تابستان 1399، صفحه 111-124
زهرا وزیری اقدم، بدیع الزمان مکی آل آقا، علاء الدین اعتماد اهری
چکیده هدف پژوهش حاضر مطالعه اکتشافی بهمنظور طراحی برنامه درسی با شاخصهای تربیت شهروندی و توسعه پایدار در سطح دانشگاههای تهران و اعتبارسنجی آن بود. روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر نوع، داده بنیاد و اکتشافی کیفی بوده است. دادههای مرحله کیفی، از متخصصان حوزههای اقتصادی، اجتماعی و مطالعات برنامه درسی جمعآوری و در مرحله دوم همه اسناد، کتب درسی، سایتهای اینترنتی و منابع آنلاین معتبر با موضوع احصا گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل اساتید و اعضای هیئتعلمی متخصص در حوزه اقتصادی، اجتماعی و مطالعات برنامه درسی دانشگاههای شهر تهران در سال 1397 بود و برای تعیین حجم نمونه موردنیاز از نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد که تعداد آنان 30 نفر بود. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامه محققساخته بود که برای تجزیهوتحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. دادهها طی سه مرحله کدگذاری آزاد، محوری و انتخابی 61 مؤلفه کلی به دست آمد که در قالب یک الگوی مفهومی ارائه شده است. پس از روایی سنجی طبق نظریه لاوشه، از 20 گویه در بخش اهداف 16 گویه، از 19 گویه در بخش محتوا 16 گویه، از 14 گویه در بخش روشهای تدریس 11 گویه و از 8 گویه در بخش ارزشیابی 7 گویه حاصل شد. درنهایت الگویی جامع ارائه شد که در صورت عملیاتی شدن آن میتوان شهروندانی با شاخصهای توسعه پایدار و تربیت شهروندی تربیت کرد که کشور را بهسوی توسعه هدایت کنند.
سنجش میزان محرومیت مناطق آموزشوپرورش استان اردبیل و ارائه راهبردهایی بهمنظور نیل به توسعه پایدار آموزشی
دوره 13، شماره 47، زمستان 1398، صفحه 97-114
https://doi.org/10.22034/jiera.2020.152498.1675
تقی اکبری، محمد حسنی، بهناز مهاجران، میرنجف موسوی، مریم سامری
چکیده هدف از پژوهش حاضر، بررسی و سنجش سطح توسعهیافتگی و تبیین شکاف بین شهرستانهای استان اردبیل به لحاظ برخورداری از شاخصهای آموزشی بود. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و با توجه به ترکیب شاخصها از نوع توصیفی تحلیلی و به دلیل استفاده از پرسشنامه، پیمایشی و از نوع روش همبستگی بود. اطلاعات تعداد 53 شاخص در قالب امکانات فیزیکی فضاهای آموزشی و پرورشی، امکانـات علمـی - آموزشی دانشآموزی، پیشـرفت تحصـیلی دانشآموزان، شاخصهای بهرهوری اقتصادی، شاخصهای منابع انسانی با مراجعه به سالنامه آماری و بهصورت کتابخانهای و شاخصهای نهادی، شاخصهای غیر شناختی و شاخصهای فرایندی نیز از طریق پرسشنامه جمعآوری شده است. برای جمعآوری دادههای شاخصهای غیر شناختی و فرایندی کلیه دانشآموزان متوسطه دوم استان و به تعداد 60278 با روش نمونهگیری طبقهای نسبتی به تعداد 1100 نفر در سال تحصیلی 97-1396 انتخاب شدند بـا اسـتفاده از مدلهای ویکور و روش وزن دهی آنتروپی به رتبهبندی منـاطق آموزشوپرورش اسـتان مبادرت گردید. سپس از طریق روشهای آماری همچون تحلیل رگرسیونی و تحلیل واریانس و با استفاده از فرآیند تحلیل شبکهای به تجزیهوتحلیل عوامل مؤثر بر توسعه منـاطق آموزشوپرورش استان اردبیل اقدام گردید و درنهایت تأثیرگذارترین شاخصها مشخص شدند. برازش مدل حاکی از آن است که ارتباط بین فضاهای آموزشی - پرورشی، منابع انسانی با پیشرفت تحصیلی و شاخصهای غیر شناختی، نهادی، فرآیندی و بهرهوری در سطح 01/0 معنادار است با توجه به نتایج ضریب تعیین، بخشهای هشتگانه دادهشده میزان 4/99 درصد از تغییرات توسعه مناطق آموزشوپرورش استان اردبیل را تبیین میکند و 6/0 درصد توسط عوامل ناشناخته تبیین و پیشبینی میشود. بر اساس یافتهها شهر اردبیل ازنظر توسعهیافتگی در رتبه اول و شهر اصلاندوز در رتبه آخر قرارگرفته است.
ارائه الگویی مفهومی برای آموزش عالی پایدار
دوره 4، شماره 9، تابستان 1389، صفحه 145-163
امیر حسین علی بیگی، رضوان قمبرعلی
چکیده در چشمانداز پایداری، مهمترین سرمایه کشورها، سرمایه های انسانی هستند. بنابراین داناسازی و باتبع تواناسازی انسانها از اعم رسالت هاست. در این بین آموزش عالی از این جهت که رسالت تولید علم، ترویج دانش و آموزش و پرورش منابع انسانی مورد نیاز بخش های مختلف جامعۀ را بر عهده دارد، از جایگاه ویژهای در دستیابی به توسعه پایدار برخوردار می باشد. در این مطالعه توصیفی-تحلیلی که با هدف ترسیم الگویی مفهومی برای دانشگاه پایدار انجام شد، ادبیات پایداری در آموزش عالی و فعالیتهای موجود جهانی درباره تلفیق پایداری در دانشگاهها بررسی و تحلیل گردید و بر این اساس الگوی اولیه، طراحی و در اختیار تنی چند از صاحب نظران آموزش عالی قرار گرفت. نظرات صاحب نظران در مورد الگو، لحاظ و در نهایت الگوی مفهومی دانشگاه پایدار با تأکید بر سه اصل اساسی تفکر سامانهای (سیستمی)، برنامه ریزی مشارکتی و توسعه پایدار ترسیم شد. از مهمترین بخش های الگو تشکیل کمیته پایداری در دانشگاهها برای برنامه ریزی و اجرای برنامههای تلفیق پایداری در ابعاد آموزش، پژوهش و برونرسی دانشگاهی است. امید می رود این الگو به توسعه آموزش عالی در جهت پایداری اقتدار علمی کشور کمک کند.
