روابط ساختاری ترس از بیماری کووید 19 با اضطراب کووید 19 و روشهای مقابله: با نقش واسطهای خشم
دوره 15، شماره 55، زمستان 1400، صفحه 217-229
زهرا مقدم، حسن محمودیان
چکیده شرایط بحرانی کرونا میتواند باعث آثار منفی روانی شود که بهنوعی بر سلامت روان افراد جامعه اثرگذار هستند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری ترس از بیماری کووید 19 با اضطراب کووید 19 و روشهای مقابله با نقش واسطهای خشم بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان دانشکده روانشناسی دانشگاه آزاد تهران جنوب در سال تحصیلی 1399-1400 تشکیل میدادند که بالاتر از 20 سال داشتند. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد 250 نفر، ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای ترس از ابتلا به بیماری کرونا ویروس Ahorsu و همکاران (2020)، مقیاس اضطراب بیماری کرونا علیپور و همکاران (1398)، پرسشنامه اظهار حالت-صفت خشم Spielberger (1988) و پرسشنامه راههای مقابله Endler and Parker (1990) را تکمیل کردند. تحلیل یافتهها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام شد. نتایج نشان داد که بین متغیرهای اضطراب کرونا و ترس از کرونا و بین متغیرهای خشم و ترس از کرونا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین بین متغیرهای راهبردهای مقابله و ترس از کرونا رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. (P<0.05). نتایج تحلیل مسیر نیز نشان داد مدل ترس از بیماری کووید 19 با اضطراب کووید 19 و روشهای مقابله: با نقش واسطهای خشم مدلی روا در جامعه موردپژوهش است و دادهها برازش مناسبی با مدل نظری دارند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، لزوم اجرای کارگاههای آموزشی مناسب جهت کاهش اضطراب و خشم در افراد، بهمنظور جلوگیری از بروز ترس از کرونا احساس میشود.
