پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده پژوهش حاضر باهدف تبیین وضعیت موجود و مطلوب کارکردهای مشابه با کارکرد دانشگاه‏پژوهی در دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری شامل 70 نفر از خبرگان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل بودند که تعداد 60 نفر با روش نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏ای انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده در این پژوهش، پرسشنامه استاندارد سنجش کارکردهای دانشگاه‏پژوهی مشتمل بر 37 جفت پرسش متناظر بوده است که بر پایه مقیاس پنج‏درجه‌ای لیکرت طراحی شد. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون‌های ویلکاکسون، همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. یافته‌ها نشان داد که در‌ همه‌ی ‌ابعاد‌ و گویه‏های دانشگاه‏پژوهی شکاف ‌وجود‌ دارد. در ابعاد، به ترتیب از بیشترین تا کمترین شکاف مربوط به تحلیل سیاست‌ها، مرجعیت اطلاعات، پاسخگویی، ارزشیابی، پژوهشگری و تصمیم‏سازی، ارتباطات و  از میان گویه‏ها، بیشترین شکاف مربوط به گویه ارزیابی میزان و روند موفقیت فارغ‌التحصیلان در کاریابی و کارآفرینی از بعد ارزشیابی و کمترین شکاف مربوط به گویه ارتباط با دانشگاه‌ها و مؤسسات بین‌المللی از بعد ارتباطات بوده است. بین شکاف تمامی ابعاد، همبستگی مثبت مشاهده شده است. وضعیت موجود کارکردهای دانشگاه‏پژوهی ازنظر خبرگان دانشگاه صنعتی نوشیروانی برآورده‌کننده انتظارات نیست. با توجه به تأثیرات و برهم‏کنش شکاف‌ها بر یکدیگر، اتخاذ رویکرد تصمیم‏گیری چندوجهی جهت مدیریت و کاهش و رفع فاصله‌های موجود، اجتناب‏ناپذیر است. در این راستای ایجاد دفتر دانشگاه‏پژوهی می‌تواند راهکار مناسبی در جهت تحقق اهداف باشد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی  واقعیت درمانی بر افزایش مسئولیت پذیری  و دلزدگی زناشویی دانشجویان متاهل بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی بود. در این پژوهش جامعه ی آماری شامل تمام دانشجویان متاهل رشته روان شناسی مقطع کارشناسی ارشد بودند. گروه نمونه مشتمل بر 40  زوج  بود که براساس ملاک های ورود و خروج  به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دوگروه 20 زوجی تقسیم شدند و پیش و پس از انجام مداخلات، با استفاده از ابزارهای پژوهش، مورد ارزیابی قرارگرفتند. ابزار های پژوهش شامل  پرسشنامه مسولیت پذیری و مقیاس دلزدگی زناشویی بودند. داده های پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل های آماری نشان داد، روش واقعیت درمانی با اندازه اثر 28/0 بر افزایش میزان مسئولیت پذیری  و با اندزه اثر 33/0 بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین اثربخش بوده است. در پایان دانشجویانی که آموزش های مربوط به واقعیت درمانی  را دریافت کرده بودند یاد گرفتند که برای دستیابی به اهداف خود، باید رفتارهای مسئولانه ای را انتخاب کنند و مسئولیت پیامد انتخاب هایشان را بپذیرند تا از ناامید شدن آنها نسبت به بستر خانواده و اعضای خانواده پیشگیری شود.