پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده پژوهش حاضر با هدف طراحی الگو رهبری اصیل استادان با رویکرد انسان‏گرایی در سازمان‏های آموزش عالی در سال تحصیلی 99-1398، انجام پذیرفت. روش پژوهش ازنظر هدف، کاربردی؛ ازنظر شیوه جمع‏آوری داده‏ها، توصیفی-پیمایشی و ازنظر نوع داده‏ها، ترکیبی از نوع اکتشافی بود. جامعۀ آماری در بخش کیفی پژوهش، خبرگان جامعۀ علمی دانشگاهی و مسئولین دانشگاهی بودند که با استفاده از اصل اشباع نظری و نمونه‏گیری هدفمند، تعداد 20 نفر برای این بخش انتخاب شدند. جامعۀ آماری بخش کمی ، اعضای هیئت‏علمی دانشگاه‏ علوم پزشکی ایران به تعداد 951 نفر بودند که با استفاده از روش نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏ای و نسبتی از طریق فرمول کوکران، تعداد 275 نفر به‏عنوان نمونه انتخاب شدند. گردآوری داده‏ها از طریق مرور مبانی نظری، مصاحبه عمیق و پرسشنامه‏های محقق‌ساخته انجام پذیرفت. روایی و پایایی ابزار، همگی مورد تأیید قرار گرفت. روش تحلیل داده‌ها در بخش کیفی کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریه‏پردازی داده بنیاد بود. در بخش کمی، از آزمون‏هایی همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل عاملی اکتشافی بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که مؤلفه‏های تشکیل‏دهنده رهبری اصیل با رویکرد انسان‏گرایی در سازمان‏های آموزش عالی شامل، مؤلفه‏های خودآگاهی، پردازش متعادل اطلاعات، شفافیت در روابط، عدالت درون‏سازمانی، فرهنگ‏سازمانی، حمایت سازمانی، رفتار شهروند سازمانی، اعتماد درون‏سازمانی، راهبرد مدیریتی و توانمندسازی خود شکوفایی، خودپنداره مثبت، روابط میان فردی، همدلی، اصالت، احترام، استدلال و خردگرایی، اشتیاق شغلی و اعتمادبه‏نفس بود. الگوی ارائه‏شده در پژوهش حاضر از برازش مطلوبی برخوردار بود.