پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده پژوهش حاضر، بررسی تأثیر «دورۀ آموزشی مدیریت استرس» بر استرس شغلی و باورهای کارامدی معلمان است. روش پژوهش، شبه­آزمایشی با اجرای پیش­آزمون و  پس­آزمون است و جامعۀ آماری این پژوهش را معلمان زن مدارس ابتدایی غیر­انتفاعی منطقۀ 6 تهران  تشکیل
می­دهند. به روش نمونه­گیری در دسترس، شش مدرسه شامل سه مدرسۀ پسرانه و سه مدرسۀ دخترانه انتخاب شد و  پس از اجرای پیش­آزمون، 40 نفر از معلمان که بالاترین استرس را گزارش کرده بودند، به صورت تصادفی در قالب گروه­های آزمایش و گواه تقسیم شدند. محتوای دورۀ آموزشی، طی هشت جلسۀ آموزشی، شامل: برنامه­های متنوع مدیریت زمان، شیوه­های مقابلۀ­ مستقیم و غیرمستقیم، جرئت­ورزی و مدیریت کلاس به گروه آزمایش آموزش داده شد. برای گردآوری اطلاعات پرسشنامه­های استرس معلمان (کی­ریاکو و ساتکلیف،1978) و باورهای کارامدی معلم (تشانن­موران و ولفولک هوی، 2001) در
پیش­آزمون و پس­آزمون اجراء شد. یافته­ها،نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری (MANCOVA) نشان داد که میزان استرس معلمان برخوردار از دورۀ آموزشی مدیریت استرس نسبت به گروه گواه در برخی مؤلفه­ها کاهش پیدا کرده است. همچنین باورهای کارامدی معلمان در مدیریت کلاس ارتقاء یافته بود اما در کارامدی راهبردهای آموزشی و کارامدی در درگیر کردن دانش­آموزان تفاوت معنی­داری بین گروه­ها مشاهده نشد.