مدلیابی پیشایندها و پسایندهای جهت گیری های هدف پیشرفت در دانشجویان: یک تحلیل میانجیگر
دوره 11، شماره 37، تابستان 1396، صفحه 59-92
https://doi.org/10.22034/jiera.2017.57766
زهرا باغی، امید شکری، جلیل فتح آبادی، محمود حیدری
چکیده مطالعه حاضر با هدف آزمون مدل روابط علی پیشایندها و پسایندهای جهتگیریهای هدفی انجام شد. 300 دانشجو (150 پسر و 150 دختر) به پرسشنامه هدف پیشرفت (AGQ-R) (الیوت و مورایاما، 2008)، مقیاس ارزیابی استرس (SAM-R) (رویلی، رویسچ، جاریکا و واگن، 2005)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (ASEQ) (زاژاکووا، لینچ و اسپنشادی، 2005)، نسخه کوتاه پرسشنامه هیجانهای پیشرفت (AEQ-R) (عبدالله پور، 1394) و ادراک از تأکیدات هدف پیشرفت والدین (PPGE) (فریدل، کارتینا، ترنر و میدگلی، 2007) پاسخ دادند. نتایج نشان داد که رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و ادراک از تأکیدات هدفی تسلطی والد با اهداف تسلطیِ فراگیران و رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و ادراک از تأکیدات هدفی عملکردیِ والد با اهداف عملکردی فراگیران مثبت و معنادار بود. همچنین، نتایج نشان داد که رابطه جهتگیری هدفی تسلطمحور با ارزیابی شناختی انطباقی مثبت و معنادار و با ارزیابی شناختی غیرانطباقی منفی و معنادار و رابطه بین هدف عملکردی با ارزیابی شناختی غیرانطباقی مثبت و معنادار و با ارزیابی شناختی انطباقی منفی و معنادار بود. علاوه بر این، نتایج نشان داد که رابطه بین ارزیابی شناختی انطباقی با هیجانهای پیشرفت مثبت، مثبت و معنادار و با هیجانهای پیشرفت منفی، منفی و معنادار و رابطه بین ارزیابی شناختی غیرانطباقی با هیجانهای پیشرفت منفی، مثبت و معنادار و با هیجانهای پیشرفت مثبت، منفی و معنادار بود. درنهایت، از یکسوی، نتایج پژوهش حاضر از نقش تعیینکننده باورهای خودکارآمدی تحصیلی و ادراک از تأکیدات هدفی والدین در پیشبینی جهتگیریهای هدفی فراگیران و از دیگر سوی، از نقش تبیینی جهتگیریهای هدفی فراگیران در پیشبینی ارزیابیهای شناختی و هیجانهای پیشرفت آنها حمایت میکند.
بررسی نقش میانجی ابعاد کمالگرایی در رابطۀ بین ابعاد فرزندپروری و اهمالکاری تحصیلی
دوره 5، شماره 15، زمستان 1390، صفحه 59-79
حسین اساسی، جلیل فتح آبادی، محمود حیدری
چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ابعاد کمال گرایی در رابطۀ بین ابعاد فرزندپروری و
اهمال کاری تحصیلی بود. بدین منظور 490 دانشجو ( 211 پسر و 279 دختر ) از دانشگاه شه ید
بهشتی تهران که به شیوة نمونه گیری خوشه ای با واحد نمونه ای کلاس انتخاب شده بودند،
پرسشنامۀ سبک فرزندپروری ادراک شده (نقاشیان، 1358 )، مقیاس ارزیابی اهمال کار ی نسخۀ
دانشجو (سولومون و راث بلوم، 1984 ) و مقیاس چندبعدی کمال گرایی (فلت و هویت، 1991 ) را
تکمیل کردند. برای تحلیل اطلاعات از روش آماری رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج حاصل از
تحلیل رگرسیون نشان داد که بعد محبت طرد فرزندپروری به صورت مستقیم و منفی اهمال کاری
تحصیلی و کمال گرایی جامعه مدار و به صورت مستقیم و مثبت کمال گرایی خودمدار و همچنین به
صورت غیر مستقیم و منفی و به واسطۀ ابعاد کمال گرایی، اهمال کاری تحصیلی را پی شبینی میکند .
همچنین نتایج نشان داد که بعد کنترل آزادی فرزندپروری به صورت غیرمستقیم و مثبت و تنها از
طریق بعد کمال گرایی جامعه مدار و نه بعد کمال گرایی خودمدار اهمال کاری تحصیلی را پ یش بین ی
میکند.
جهت گیری هدفی، خودکارامدپنداری و اضطراب ریاضی در دانش آموزان پایۀ دوم دورة متوسطه
دوره 4، شماره 11، زمستان 1389، صفحه 25-40
زهره نوری، جلیل فتح آبادی، کورش پرند
چکیده هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نوع جهتگیری هدفی و خودکارامدپنداری دانشآموزان و ارتباط
آنان با میزان اضطراب ریاضی در دانشآموزان پایۀ دوم دوران متوسطه رشتههای نظری است. برای انجام
این پژوهش، تعداد 580 نفر از دانشآموزان دختر و پسر رشته ها ی نظری (ریاضی، تجربی، انسانی )
دبیرستان های دولتی پنج منطقه از مناطق بیست گانه تهران که با روش خوشه ای تصادفی نمونه گیری
شدهاند، شرکت داشتند. برای جمعآوری اطلاعات مربوط به میزان اضطراب ریاضی دانشآموزان از مقیاس
اضطراب ریاضی بتز استفاده شده است و برای اندازه گیری میزان خودکارامدپنداری دانش آموزان از
پرسشنامۀ خودکارامدی بندورا و نیز برای تشخیص نوع جهت گیری هدف دانش آموزان از پرسشنا مۀ
مستقل، آزمون همبستگی t جهتگیری هدفی استفاده شده است. برای تحلیل دادهها از روش های آماری
پیرسون و رگرسیون استفاده شد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که میزان اضطراب ریاضی
دانشآموزان پایۀ دوم دبیرستان در رشتههای مختلف نظری (ریاضی، تجربی و انسانی ) تفاو ت معنادار
داشته است اما بین شرکتکنندگان از نظر میزان اضطراب تفاوت جنسیتی دیده نمی شود . با این حال ،
اضطراب ریاضی با جهتگیری هدفی مهارت مدار (اجتنابی و گرایشی) رابطۀ منفی و با جهتگیری هدفی
عملکردمدار (اجتنابی و گرایشی) رابطه مثبت معناداری نشان میدهد. همچنین بین جهتگیری هدفی و
خودکارامدی دانشآموزان رابطه وجود دارد و می توان براساس نوع جهت گیری هدفی و میزان
خودکارامدی دانشآموزان بخشی از اضطراب ریاضی در آنان را پیشبینی کرد.
