نقش سبکهای رهبری، فرهنگ سازمانی و اعتماد سازمانی بر سکوت سازمانی (مطالعه موردی: دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه)
دوره 12، ویژهنامه، بهار 1397، صفحه 453-468
بهمن سعیدی پور
چکیده هدف از این پژوهش، نقش سبکهای رهبری، فرهنگ سازمانی و اعتماد سازمانی بر سکوت سازمانی ، در دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه میباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش را تعداد 380 نفر از کارکنان (علمی و اداری) دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه را شامل میشود که با استفاده از فرمول کوکران 191 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه سبکهای رهبری کلارک (2002)؛ فرهنگ سازمانی رابینز (1996)؛ و اعتماد سازمانی آلونن و همکاران (2008) و سکوت سازمانی سعیدی پور و اکبری (1396) است. روایی (محتوا، همگرا، واگرا) و پایایی (بار عاملی، ضریب پایایی مرکب، ضریب آلفای کرونباخ) پرسشنامهها حاکی از آن هستند که ابزارهای اندازهگیری از روایی و پایایی خوبی برخوردار هستند. نتایج حاصل از آزمون فرضیات توسط نرمافزار SMART-PLS و با استفاده از آماره آزمون t و ضرایب مسیر (β)، نشان داد که سبکهای رهبری بر فرهنگ سازمانی، اعتماد سازمانی و سکوت سازمانی به ترتیب تأثیر قوی، مستقیم و معنیدار، تأثیر متوسط، مستقیم و غیر مستفیم و معنیدار و تأثیر ضعیف، مستقیم و غیرمستقیم و معنیدار دارد، فرهنگ سازمانی بر اعتماد سازمانی و سکوت سازمانی به ترتیب تأثیر متوسط، مستقیم و معنیدار و تأثیر متوسط، مستقیم و در نهاین غیرمستقیم و معنیدار دارد و همچنین اعتماد سازمانی بر سکوت سازمانی تأثیر متوسط، مستقیم و معنیدار دارد، از طرف فرهنگ سازمانی میتواند نقش میانجیگری را در تأثیرگذاری سبکهای رهبری بر اعتماد سازمانی و سکوت سازمانی ایفا کند. همچنین از اعتماد سازمانی میتواند بهعنوان متغیر میانجی در تأثیرگذاری سبکهای رهبری بر سکوت سازمانی و فرهنگ سازمانی بر سکوت سازمانی نقش را ایفا دهد.
بررسی تأثیر متغیرهای فردی در اضطراب کامپیوتر در میان دانشجویان کارشناسی ارشد مرکز آموزش های الکترونیکی دانشگاه تهران
دوره 5، شماره 13، تابستان 1390، صفحه 173-211
بهمن سعیدی پور، معصومه سعدمحمدی
چکیده چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی روابط اضطراب رایانه با تجربۀ رایانه، سن، جنسیت، رشتۀ
تحصیلی و انگیزة پیشرفت دانشجویان کارشناسی ارشد آموزش های الکترونیکی دانشگاه تهران
صورت گرفت. در این پژوهش 151 دانشجوی شرکتکننده در دورههای مجازی به صورت
تصادفی انتخاب شدند. برای بررسی متغیرهای پژوهش از پرسشنامۀ محققساخته تجربۀ رایانه،
مقیاس درجهبندی اضطراب رایانه و پرسشنامۀ انگیزة پیشرفت استفاده شد . نتایج نشان داد که
بین رشتۀ تحصیلی و سن با میزان اضطراب رایانه تفاوت معناداری وجود ندارد. آزمون تحلیل
واریانس نشان داد که تجربۀ رایانه و انگیزة پیشرفت بیشترین روابط منفی و معنادار را با
اضطراب رایانه دارند. میانگین اضطراب رایانه دو جنس دختر و پسر تفاوت معناداری نشان
داد؛ به طوری که دختران از اضطراب رایانه بیشتری نسبت به پسران برخوردارند . تفاوت
معناداری در انگیزة پیشرفت بین دو جنس ب ه دست نیامد . پیشنهاد م یشود که دورههای
آموزشی رایانه ارائه شود تا با افزایش تجربۀ رایانه، اضطراب رایانه کاهش یابد.
