پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده انگیزش مهمترین شرط یادگیری است و نقش معلمان در ایجاد آن بسیار حائز اهمیت می­باشد. این پژوهش با هدف بررسی اثر­بخشی آموزش رفتار­های صمیمیت و نزدیک شدن کلامی و غیر­کلامی مدرسان بر انگیزش حالتی دانشجویان انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون – پس­آزمون با گروه­های هم­ارز بود. آزمودنی­های این پژوهش عبارت بودند از 300 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه پیام نور مرکز میانه و همچنین 30 نفر از مدرسان همان دانشگاه در نیمسال اول سال تحصیلی 95 – 1394 که در دو مرحله انتخاب شدند. در مرحله­ی اول مدرسان به روش نمونه­گیری هدفمند و در مرحله­ی دوم دانشجویان از طریق روش نمونه­گیری تصادفی انتخاب شدند. 30 نفر از مدرسان به روش همتا­سازی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار­های مورداستفاده عبارت بودند از: پرسشنامه­های محقق ساخته­ی صمیمیت کلامی، صمیمیت غیر­کلامی، و­ انگیزش حالتی تحصیلی، و همچنین بسته­ی آموزشی رفتار­های صمیمیت کلامی و غیر­کلامی. برای اجرای این پژوهش ابتدا از همه­ی گروه­ها پیش‌آزمون صمیمیت کلامی، صمیمیت غیر­کلامی، انگیزش حالتی به عمل آمد. سپس به گروه مداخله در طی پنج جلسه­ی 90 دقیقه‌ای آموزش رفتار­های صمیمیت کلامی و غیر­کلامی‌ داده شد. در پایان نیمسال تحصیلی پس‌آزمون‌ها اجرا شد. ﺑﺮای ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ داده­ﻫﺎ علاوه بر آﻣﺎر ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ از آﻣﺎر اﺳﺘﻨﺒﺎﻃﯽ ﺷﺎﻣﻞ آزمون تی مستقل و تی وابسته و همچنین ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮواﯾﺎﻧﺲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. یافته­ها نشان داد که آموزش رفتار صمیمیت به مدرسان انگیزش حالتی آزمودنی­ها را به‌طور معنا­داری افزایش می‌دهد. دلیل این امر نیز از طریق مدل انگیزشی و مبانی نظری قابل تبیین است. پیشنهاد اصلی حاصل از نتایج پژوهش این است که به مدرسان آموزش­های لازم در خصوص رفتار­های صمیمیت ارائه شود تا انگیزش حالتی در یادگیرندگان افزایش یابد.

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر آموزش تنظیم هیجانی بر تاب آوری تحصیلی و اضطراب امتحان دانش آموزان دختر  دبیرستانی انجام شد. روش این پژوهش آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. برای این منظور تعداد 40 دانش آموز از بین 31 مدرسه پس از اجرای پیش آزمون و غربالگری انتخاب شدند و به صورت تصادفی در  دو گروه (گروه اول:آموزش تنظیم هیجانی ،گروه دوم :بدون آموزش)  قرار گرفتند. سپس 10 جلسه آموزشی در مورد گروه اول اجرا شد و گروه دوم آموزشی دریافت نکرد. برای پیش آزمون و پس آزمون از پرسشنامه های اضطراب امتحان و تاب آوری تحصیلی استفاده شد.سپس داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که آموزش تنظیم هیجانی بر  کاهش اضطراب امتحان و نیز افزایش تاب آوری تحصیلی اثر گذار می باشد.

چکیده در این مطالعه، به بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای دقیق‎خوانی بر درک مطلب و اضطراب ‎امتحان دانش‎آموزان پرداخته شده است. روش پژوهش، از نوع آزمایشی با طرح پیش‎آزمون – پس‏آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش دانش‎آموزان دختر منطقۀ 5 تهران بودند که در سال تحصیلی 96-1395 در پایۀ هشتم تحصیل می‎کردند و با روش نمونه‎گیری خوشه‏ای انتخاب و به روش تصادفی در 2 گروه آزمایش و 2 گروه کنترل (مجموعاً چهار گروه) جایگزین شدند. در پیش‎آزمون و پس‎آزمون آزمودنی‏ها، با استفاده از آزمون محقق ساختة درک مطلب و پرسشنامۀ اضطراب امتحان فریدبن(1997) مورد ارزیابی قرار گرفتند. به گروه‌های آزمایشی در 8 جلسه فنون اساسی دقیق‎خوانی آموزش داده شد. در حالی‎که، در این مدت، گروه‏های کنترل این آموزش‎ها را دریافت نکردند. نتایج پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که در نتیجۀ آموزش دقیق‎خوانی، اختلاف معنی‎دار در درک مطلب و اضطراب امتحان در گروه‎های آزمایش نسبت به گروه‎های کنترل در پیش‎آزمون و پس‏آزمون وجود دارد(05/0>P). بنابراین، آموزش دقیق‎خوانی می‏تواند نمرات درک مطلب را افزایش دهد و اثر کاهشی در میزان اضطراب امتحان دانش‎آموزان داشته باشد. به دلیل سودمند بودن دقیق‎خوانی، می‎توان از آن به عنوان یک روش مطالعه در مدارس استفاده کرد.

چکیده مطالعة حاضر با هدف تعیین اثربخشی بستة آموزشی مبتنی بر نرم­افزار چندرسانه­ای ساخت نقشة ذهنی بر مهارت­های شناختیِ درسِ علومِ دانش­آموزان دختر پایة هشتم در سال تحصیلی 96-1395 انجام شده است. روش پژوهش، از نوع آزمایشی با طرح پیش­آزمون_ پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری پژوهش، کلیة دانش­آموزان دختر پایة هشتم مدارسِ دارای امکانات سخت­افزاریِ شهرِ کرمان بودند، که درمجموع تعداد 40 دانش­آموز با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای ­چندمرحله‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب و به شیوة تصادفی در دو گروه (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. در پیش­آزمون و پس­آزمون همة شرکت­کنندگان، با استفاده آزمون پژوهشگر ساختة مهارت­های شناختیِ درسِ علوم، شامل 60 سؤال چهارگزینه‌ای و 10 سؤال تشریحی، مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسة دوساعته بستة آموزشی مبتنی بر نرم­افزار ساختِ نقشة ذهنی و گروه کنترل آموزش مرسوم را از طرف معلم دریافت کردند. جهت تحلیل داده­های آماری از تحلیل کوواریانس تک­متغیری (ANCOVA) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد، دانش­آموزانی که بستة آموزشی مبتنی بر نرم­افزار ساختِ نقشة ذهنی را آموزش دیدند، نمراتِ بالاتری در مهارت­های شناختی کل و همچنین در کلیة سطوح مهارت­های شناختی به‌ویژه مهارت‌های (یادآوری، فهمیدن، کار بستن، تحلیل) کسب کردند. بر اساس نتایج این مطالعه پیشنهاد می­شود، نقشه­های ذهنی به‌عنوان ابزاری جهت فعال کردن یادگیری­های قبلی دانش­آموزان و ایجاد ارتباط بین مفاهیم درسی به‌منظور درک هر چه‌بهتر مطالب، در آموزش و تدریس مورداستفاده قرار گیرند.

چکیده چکیده
در این پژوهش به منظور مقایسۀ تأثیر دو روش آموزش از طریق شبکۀ وب و آموزش به روش سنتی
36 دانش آموز به صورت تصادفی از میان دانشآموزان سال دوم دبیرستان مفید انتخاب و به همین
روش در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل آزمونهای پیشرفت تحصییلی،
انگیزش پیشرفت و سه پرسشنامه برای اندازهگیری متغیرهای پیشبین بود. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها
گرو ههای مستقل و تحلیل رگرسیون چند متغیری نشان داد به رغم تأثیر افزایشی t با استفاده از آزمون
بین میانگین نمرات دو گروه در میزان یادگیری تفاوت معناداری وجود ندارد و آموزش از طریق وب
صرفاً سطوح بالای یادگیری (کاربستن و بالاتر) را تحت تأثیر قرار میدهد . در عین حال آموزش از
طریق وب به طور قابل ملاحظهای موجب افزایش انگیزش پیشرفت تحصیلی می شود و استفاد ة
غیرمعمول، زیاد و فراغتی از اینترنت با میزان یادگیری رابطۀ معکوس دارد.

چکیده این پژوهش به‌منظور بررسی اثربخشی استفاده از روش مطالعه درس بر پیشرفت تحلیلی دانش‌آموزان کلاس سوم ابتدایی شهرستان قم در درس ریاضیات انجام گرفته است. مطالعه درس یکی ازروشهای نوین است که در ژاپن به وجود آمده است و شامل طراحی، تدریس، مشاهده، ارزشیابی و بازنگری مشارکتی گروهی از معلمان ندر کلاس درس می‌شود. نمونهتحقیق شامل معلمان دانش‌آموزان 2 کلاس در 8 مدرسه پسرانه از نواحی چهارگانه شهرستان قم بود که به‌طور تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (12 معلم و 300 دانش‌آموز) و کنترل (12 معلم و 325 دانش‌آموز) به‌طور تصادفی جایگزین شدند. تحقیق به شیوه پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. این روش پس از برگزاری پنج جلسه آموزش برای گروه آزمایش و یک جلسه هماهنگی برای گروه کنترل به مدت 12 هفته در 12 موضوع درسی در گروه آزمایش اجرا و درنهایت، داده‌ها با استفاده از آزمون ANCOVA تحلیل شد. نتایج نشان داد که استفاده از روش مطالعه درس در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در درس ریاضیات تأثیر دارد.