طراحی برنامه درسی دورۀ کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی با گرایش آموزش ویژه در ایران
دوره 11، شماره 39، زمستان 1396، صفحه 175-205
https://doi.org/10.22034/jiera.2018.64749
اسماعیل زارعی زوارکی
چکیده هدف این پژوهش، طراحی برنامه درسی دورۀ کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی با گرایش آموزش ویژه در ایران است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و منطبق با روش پژوهش بردی انتخاب شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیۀ دانشگاههایی است که در سطح جهانی مجری برگزاری دورۀ کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی با گرایش آموزش ویژه بودند. همچنین کلیهی اساتید و متخصصان رشتههای تکنولوژی آموزشی و روانشناسی و آموزش استثنایی دانشگاه علامه طباطبائی، دانشگاه تهران و سازمان آموزشوپرورش استثنایی ایران در سال 1394، جامعه آماری در نظر گرفته شدند. نمونه آماری شامل 8 دانشگاه از میان دانشگاههای معتبر امریکا است که در سطح جهانی مجری برگزاری دورۀ کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی با گرایش آموزش ویژه هستند و همچنین 33 نفر از اساتید و متخصصان رشتههای تکنولوژی آموزشی و روانشناسی و آموزش کوکان استثنایی دانشگاه علامه طباطبائی، دانشگاه تهران و سازمان آموزشوپرورش استثنایی ایران بهصورت هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه پژوهشگر ساخته بهعنوان ابزار اندازهگیری استفاده شد. بر اساس یافتههای بهدستآمده که حاصل نظرسنجی از متخصصان و بررسی برنامه درسی در این زمینه در سطح ملی و بینالمللی بود، برنامه درسی دورۀ کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی با گرایش آموزش ویژه تدوین گردید.
مطالعه تطبیقی سرفصل برنامه درسی دوره کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی با تاکید بر آموزش ویژه در دانشگاه های امریکا و ایران
دوره 9، شماره 28، بهار 1394، صفحه 151-177
اسماعیل زارعی زوارکی، عیسی رضایی
چکیده هدف این پژوهش، مطالعه تطبیقی تجارب داخلی و بین الملی در خصوص برنامه درسی رشته تکنولوژی آموزشی با
تاکید بر آموزش ویژه و همچنین ارائه راهکارهای عملی برای طراحی برنامه درسی این رشته در ایران می باشد. این
پژوهش یک پیمایش تطبیقی است که مطابق با الگوی بردی انجام گرفته است. بر اساس این الگو ابتدا اطلاعات مورد
نیاز درباره دوره های کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی و آموزش ویژه از منابع معتبر گردآوری، تفسیر و طبقه بندی
شده و در نهایت شباه تها و تفاوت ها مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه مورد مطالعه، دانشگاه های ایالت متحده
امریکا است که از این میان نه دانشگاه شامل دانشگاه وایدنر، جرج میسون، جان هاپکینز، سیتون هال، آزوسا پاسیفیک،
لویسویل، وست چستر، و بولینگ گرین به دلیل ارائه دوره مشخص در زمینه تکنولوژی آموزشی و آموزش ویژه انتخاب
شد. نتایج پژوهش نشان داد با اینکه دانشگاه های مورد بررسی عناوین متفاوتی را برای رشته تکنولوژی آموزشی و آموزش
ویژه برگزیده اند ولی واحدهای درسی مختلف ارئه شده توسط آنها را می توان در چند عنوان خلاصه کرد این واحدها
عبارتند از: 1- روش های تحقیق در تکنولوژی آموزشی و آموزش ویژه 2- سنجش و ارزشیابی برنامه های آموزش ویژه
و فناوری های کمکی 3- طراحی و تکنولوژی آموزشی 4- یادگیری الکترونیکی 5-تکنولوژی کمکی 6- مبانی آموزش
برای افراد با نیازهای ویژه 7- سمینار یا مباحث جدید در تکنولوژی و آموزش ویژه و 8- مدیریت فناوری آموزشی و
کمکی در آموزش ویژه. بنابراین توصیه می شود تا در طراحی برنامه درسی رشته تکنولوژی آموزشی و آموزش ویژه به
این واحدها توجه ویژه شود.
مقایسه تأثیر سه روش آموزش حضوری، الکترونیکی و تلفیقیبر یادگیری و یادداری دانشجویان رشته علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی
دوره 8، شماره 24، بهار 1393، صفحه 17-39
حمیدرضا مقامی، اسماعیل زارعی زوارکی، علی دلاور، داریوش نوروزی
چکیده در دهههای اخیر رویکرد سنتی تدریس و یادگیری با ظهور فناوریهای نوین دچار تغییر و تحول
اساسی شده است. هدف از این پژوهش مقایسه تأثیر سه روش آموزش حضوری، الکترونیکی و تلفیقی
بر یادگیری و یادداری دانشجویان رشته علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی میباشد . روش پژوهش
حاضر از نوع نیمه آزمایشی بوده است. لازم به ذکر است که در پژوهش حاضر روش نمونه گیری
بهصورت غیر تصادفی (در دسترس و داوطلبانه) بوده و روش جایگزینی دانشجویان در گروه های
آزمایش بهصورت تصادفی بوده است. بر همین اساس، از طرح پژوهش نوع پیشآزمون- پسآزمون با
گروه کنترل پیشرفته چرخشی 1 استفادهشده است. یافتهها نشان میدهد که در پ یشآزمون بین میزان
یادگیری سه گروه تلفیقی، مجازی و حضوری تفاوت معناداری مشاهده نمیشود، ولی در پس آزمون
بین میزان یادگیری گروه تلفیقی با میزان یادگیری گروه مجازی و حضوری تفاوت معناداری مشاهده
میشود. به همین ترتیب بین میزان یادداری گروه تلفیقی با میزان یادداری گروه مجازی و حضوری
تفاوت معناداری مشاهده میشود. بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت گه یادگیری تلفیقی به شرط
اجرای درست میتوان بر میزان یادگیری تأثیر مثبتی بگذارد.
ارزشیابی برنامۀ آموزش الکترونیکی رشتۀ مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
دوره 5، شماره 13، تابستان 1390، صفحه 119-136
اسماعیل زارعی زوارکی، محمدرضا داداش زاده
چکیده چکیده
هدف از این پژوهش ارزشیابی برنامۀ آموزش الکترونیکی رشتۀ مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
است. سؤال کلی تحقیق این است که آیا برنامۀ آموزش الکترونیکی رشتۀ مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی
امیرکبیر در سطح مطلوبی قرار دارد؟ به همین منظور یازده مؤلفۀ سازماندهی، مدیریت، فنّاوری ، اهداف،
محتوا، محیط ارائه، ملاحظات اخلاقی، تعامل، ارزشیابی، خدمات پشتیبانی و پیامد با پرسشنام ۀ
محققساخته مورد بررسی قرار گرفت. برای تفسیر آن از روش تحقیق توصیفی و بررسی تحلیلی استفاده
90 محاسبه شد . / شد. روایی این پرسشنامه با نظر استادان تأیید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ 0
جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ استادان، آموزشیاران و دانشجویان کارشناسی ارشد دور ة آموزش
الکترونیکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر هستند. یافته های تحقیق حاکی از آن است که: میانگین کل سؤال اول
تحقیق (سازماندهی) از نظر گروه نمونه 3.16 ، میانگین کل سؤال دوم تحقیق (مدیریت) از نظر گروه نمونه
3.46 ، میانگین کل سؤال سوم تحقیق (فنّاوری) از نظر گروه نمونه 2.92 ، میانگین کل سؤال چهارم تحقی ق
، (اهداف) از نظر گروه نمونه 3.59 ، میانگین کل سؤال پنجم تحقی ق (محتو ا) از نظر گروه نمونه 3.46
میانگین کل سؤال ششم تحقیق (محیط ارائه) از نظر گروه نمونه 3.14 ، میانگین کل سؤال هفتم تحقی ق
(ملاحظات اخلاقی) از نظر گروه نمونه 3.49 ، میانگین کل سؤال هشتم تحقیق (تعامل) از نظر گروه نمونه
3.40 ، میانگین کل سؤال نهم تحقیق (ارزشیابی) از نظر گروه نمونه 3.33 ، میانگین کل سؤال دهم تحقی ق
(خدمات پشتیبانی) از نظر گروه نمونه 3.11 ، میانگین کل سؤال یازدهم تحقیق (پیامد) از نظر گروه نمونه
3.11 به دست آمد. بنابراین بر اساس نمرات میانگین مذکور، وضعیت برنامۀ آموزش الکترونیکی رشتۀ
مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در کلیۀ مؤلفه های مورد ارزشیابی در سطح نسبتاً مطلوب است..
