نویسنده = زهره صیادپور

نقش حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی

دوره 15، شماره 52، بهار 1400، صفحه 7-16

زهره صیادپور، فریبرز درتاج، علیرضا کیامنش

چکیده پژوهش حاضر، با هدف بررسی نقش حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی در فرسودگی تحصیلی صورت گرفت. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش را دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تهران، تشکیل می‏دادند. از این جامعه، 393 دانشجو با روش نمونه‏گیری خوشه‏ای انتخاب شدند و به پرسشنامه‏های سیاهه فرسودگی تحصیلی (نسخه دانشجویان) (Schaufeli et al., 2002)، مقیاس رضایت از زندگی (Diner et al., 1985) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده (Zimet et al., 1988) پاسخ دادند. داده‏ها با استفاده از روش آماری رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان دادند حمایت اجتماعی (131/0- =β، 020/0 £ P) و رضایت از زندگی تأثیر معکوس و معنادار (293/0- =β، 000/0£ P) بر فرسودگی تحصیلی دارند. همچنین یافته‏ها نشان دادند حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی درمجموع، 14 درصد واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین ‏می‏کنند. با توجه به یافته‏ها، با افزایش میزان حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی فرسودگی تحصیلی کاهش می‏یابد؛ بنابراین حمایت دانشجویان از سوی خانواده، دوستان و محیط آموزشی، همچنین به‌کارگیری راهبردهایی که موجب افزایش رضایت از زندگی می‏شود، می‏تواند فرسودگی تحصیلی دانشجویان را که عامل مهمی در ترک تحصیل محسوب می‏شود، کاهش دهد.

تأثیر یادگیری مشارکتی بر اضطراب و انگیزه پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان

دوره 11، شماره 39، زمستان 1396، صفحه 97-112

https://doi.org/10.22034/jiera.2018.65267

زهره صیادپور، مرجان صیادپور

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مشارکتی بر اضطراب و انگیزه پیشرفت تحصیلی بود. طرح پژوهش، آزمایشی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. از منطقه 5 آموزش‌وپرورش با روش نمونه‌گیری خوشه‏ای، دو کلاس ششم دخترانه از دو مدرسه متفاوت به‌عنوان گروه آزمایش (40= N) و گواه (40= N) انتخاب شدند. در مرحله پیش‏آزمون، هر دو گروه به مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1994) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس (1970) پاسخ دادند. سپس در گروه آزمایش، تمامی دروس به مدت دو ماه با روش یادگیری مشارکتی ارائه شدند. درحالی‌که به گروه گواه با شیوه متداول آموزش داده شد. پس از دو ماه، هر دو گروه به مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1994) و پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس (1970) پاسخ دادند. با استفاده از تحلیل کوواریانس نتایج نشان داد که یادگیری مشارکتی، اضطراب دانش‌آموزان را کاهش و انگیزش پیشرفت تحصیلی را افزایش می‏دهد (001/0p <). لزوم آموزش معلمان جهت به‏کارگیری شیوه یادگیری مشارکتی در کلاس درس به‌منظور کاهش اضطراب و افزایش انگیزش پیشرفت موردبحث قرار گرفت.