پژوهش در نظام‌های آموزشی

چکیده هدف: هدف مطالعه حاضر شناسایی پاسخ‏‌های وانمود در آزمون شخصیتی پنج عامل بزرگ بود. روش: در این مطالعه توصیفی، داده‏‌ها با اجرای آزمون‏‌های شخصیتی نئو فرم کوتاه به‌صورت در دسترس در دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی (748 نفر) در دو گروه وانمود (366 نفر) و صادقانه (382 نفر) جمع‏‌آوری شد. آزمودنی‏‌ها به‌صورت تصادفی در دو گروه گزینش شدند: آزمودنی‏‎هایی که صادقانه پاسخ دادند و آزمودنی‏‌هایی با پاسخ‏‌های وانمود. یافته‏‌ها: یافته‌ها با بررسی تفاوت‏ها در میانگین‏‌های طبقه، ترکیب گروه‌های اصلی، نمودارهای آستانه‌ی انتخاب و احتمالات تأیید گزینه‌های سؤال توسط طبقه، در بیشتر ابعاد دو طبقه از نمونه‏‏‌ها را به‌عنوان گروه وانمود و صادقانه شناسایی کرد. نتیجه‏‌گیری: درنهایت می‏توان گفت که طی 10 سال گذشته، تحقیقات شناسایی پاسخ‏‌های وانمود توجه فراوانی در حوزه‌های ارزیابی به خود جلب کرده‌اند؛ امّا به نظر می‌رسد در ارزیابی پاسخ‏های وانمود، جدای از کاربردهای مختصر در مطالعات شبیه‌سازی، کمبودی نسبی در مطالعات تجربی وجود دارد که می‏تواند دقیقاً توضیح دهد چطور باید ناسازگارهای فردی را شناسایی، تشریح و اصلاح کرد. علاوه بر این، علی‌رغم چند گزارش اولیه در این زمینه، الگوهای ناسازگاری فردی به‌ندرت در گزارش‌های رسمی برای بررسی‌های آموزشی در مقیاس‌‏های بزرگ همچون آزمون‏‌های استخدامی کشوری و ارزیابی‏‌های روان‏‌شناختی ارائه می‌شوند. ازاین‌رو، می‌توان از روش‌های بررسی آماری نظیر نظریه سؤال – پاسخ و تحلیل عاملی در شناسایی پاسخ‌های انحرافی و وانمود در آزمون‏‌های استخدامی یا ارزیابی‌های روان‏‌شناختی با اهداف ویژه استفاده نمود.

چکیده شرایط بحرانی کرونا می‌تواند باعث آثار منفی روانی شود که به‌نوعی بر سلامت روان افراد جامعه اثرگذار هستند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری ترس از بیماری کووید 19 با اضطراب کووید 19 و روش‌های مقابله با نقش واسطه‌ای خشم بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان دانشکده روان‌شناسی دانشگاه آزاد تهران جنوب در سال تحصیلی 1399-1400 تشکیل می‌دادند که بالاتر از 20 سال داشتند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 250 نفر، ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های ترس از ابتلا به بیماری کرونا ویروس Ahorsu و همکاران (2020)، مقیاس اضطراب بیماری کرونا علیپور و همکاران (1398)، پرسشنامه اظهار حالت-صفت خشم Spielberger (1988) و پرسشنامه راه‌های مقابله Endler and Parker (1990) را تکمیل کردند. تحلیل یافته‌ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام شد. نتایج نشان داد که بین متغیرهای اضطراب کرونا و ترس از کرونا و بین متغیرهای خشم و ترس از کرونا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین بین متغیرهای راهبردهای مقابله و ترس از کرونا رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. (P<0.05). نتایج تحلیل مسیر نیز نشان داد مدل ترس از بیماری کووید 19 با اضطراب کووید 19 و روش‌های مقابله: با نقش واسطه‌ای خشم مدلی روا در جامعه موردپژوهش است و داده‌ها برازش مناسبی با مدل نظری دارند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، لزوم اجرای کارگاه‌های آموزشی مناسب جهت کاهش اضطراب و خشم در افراد، به‌منظور جلوگیری از بروز ترس از کرونا احساس می‌شود.