امید به تحصیل، کمکطلبی تحصیلی و بهزیستی تحصیلی: یک تحلیل میانجیگری
دوره 19، شماره 69، تیر 1404، صفحه 65-78
https://doi.org/10.22034/jiera.2026.547953.3374
احسان کشتورز کندازی، نادره سهرابی، مریم کورشنیا، مجید برزگر
چکیده هدف: هدف این پژوهش، بررسی نقش واسطهای کمکطلبی تحصیلی در رابطۀ بین امید به تحصیل و بهزیستی تحصیلی در دانشآموزان بود. روش: این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب شیوۀ گردآوری اطلاعات، توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، شامل تمامی دانشآموزان دورۀ دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از بین آنها 516 دانشآموز (223 پسر و 293 دختر) با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای امید به تحصیل خرمایی و کمری (1396)، بهزیستی تحصیلی (Tuominen-Soini et al., 2012) و کمکطلبی تحصیلی (Ryan & Pintrich, 1997) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها، از روش تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSS-26 و AMOS-24 استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان دادند که امید به تحصیل دارای با پذیرش کمکطلبی رابطه مستقیم و معنادار (01/0=p، 64/0=β) و با اجتناب از کمکطلبی رابطه منفی و معنادار (009/0=p، 49/0-=β) داشت. در حالی که اجتناب از کمکطلبی با بهزیستی تحصیلی رابطه معنادار نداشت (15/0=p، 12/0-=β)، رابطه پذیرش کمکطلبی با بهزیستی تحصیلی مستقیم و معنادار بود (005/0=p، 50/0=β). همچنین، امید به تحصیل بهصورت غیرمستقیم، از طریق اجتناب از کمکطلبی (02/0= p، 11/0=β) و پذیرش کمکطلبی (008/0=p، 33/0=β) و تأثیر همزمان این دو (009/0=p، 39/0=β)، با بهزیستی تحصیلی منفی و معنادار بود. نتیجه گیری: درنتیجه، یافته های پژوهش حاضر بیانگر اهمیت توجه به نقش امید به تحصیل و کمک طلبی تحصیلی در افزایش بهزیستی تحصیلی دانش آموزان است.
