طراحی مدل توانمندسازی سازمانی برمبنای حکمرانی خوب: رویکرد کیفی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران

2 استاد مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استاد مدیریت دولتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران ایران

4 استادیار مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران

10.22034/jiera.2020.210833.2162

چکیده

حکمرانی خوب به عنوان یک نظریه جدید در جهان مطرح است، این پژوهش به توانمندسازی به عنوان ابزاری، جهت ارتقاء و افزایش اثربخشی سازمانی نگریسته، چرا که هر سازمانی جهت کسب موفقیت به آن نیازمند است، لذا در چارچوب حکمرانی خوب مدل جدیدی برای توانمندسازی ارائه می‏شود. مطالعه حاضر یک پژوهش کیفی از نوع تحلیل مضمون که طی دوره 1 ساله در سال 97/1398 انجام شده است. جهت گرداوری اطلاعات، از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. این مصاحبه با 16 نفر از خبرگان حوزه توانمندسازی و حکمرانی خوب به صورت هدفمند صورت گرفت. ملاک انتخاب 16 نفر اصل اشباع نظری بوده است. جهت تحلیل یافته‏های مصاحبه از تحلیل مضمون استفاده گردید. طبق یافته‏های بدست آمده، 10 بعد توانمندسازی برمبنای حکمرانی خوب "مشارکت، حاکمیت قانون و ارزش‏ها، توسعه و آموزش، شفافیت، مسئولیت پذیری و پاسخگویی، کنترل، سرمایه اجتماعی و ارتباطات، رهبری، هدف روشن و نتیجه گرایی و عدالت با مجموع 25 مولفه" شناسایی شد. از آنجاکه منابع انسانی شاخصی مناسب در برتری یک سازمان نسبت به سازمان‌های دیگر است، تجهیز و آماده‌سازی منابع مزبور برای مواجهه با تغییرات، از اهمیت ویژه برخوردار است و کلیه سازمان‌ها با هر نوع مأموریتی باید بیشترین سرمایه، وقت و برنامه را به پرورش انسان‌ها در ابعاد مختلف اختصاص دهند.

کلیدواژه‌ها