تدوین و اعتباریابی الگوی یادگیری سیّار مبتنی بر شبکه های اجتماعی در آموزش عالی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیارگروه مدیریت آموزش عالی دانشکده مدیریت واقتصاد،دانشگاه آزاداسلامی واحدعلوم تحقیقات،تهران،ایران

2 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران غرب، تهران، ایران

3 دانشیارگروه رهبری و توسعه ی آموزشی، دانشکده ی روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

10.22034/jiera.2020.199782.2031

چکیده

در این پژوهش به تدوین واعتباریابی الگویی برای یادگیری سیّار مبتنی بر شبکه های اجتماعی در آموزش عالی ایران پرداخته شده است. یادگیری سیّار مفهومی است که از ترکیب دو شکل آموزش یا یادگیری الکترونیکی و آموزش از راه دور شکل گرفته و عموماً از طریق تلفن همراه و با استفاده از شبکه های اجتماعی انجام می پذیرد. روش تحقیق در این مقاله از نوع آمیخته (ترکیبی) است وابتدا بر اساس روش کیفی و مشخصاً بر مبنای انجام مصاحبه با خبرگان موضوع، به استخراج ابعاد، مولفه ها و شاخص های مفهوم یادگیری سیّار پرداخته شده و سپس در مرحله کمّی، با تدوین پرسشنامهء برگرفته از شاخص های مرحله کیفی و پس از پیاده سازی یک دوره یادگیری درس «مبانی آماری» مبتنی بر شبکه اجتماعی WhatsApp، از 300 نفر از شرکت کنندگان در این دوره پیمایش مبتنی بر پرسشنامه مذکور انجام گرفت و بر اساس داده های آن -که 281 پرسشنامه معتبر بود- به اعتباریابی و بررسی ساختار عاملی الگوی یادگیری سیّار در آموزش عالی پرداخته شد. یافته های تحقیق در بخش کیفی نشان داد که الگوی یادگیری سیّار دارای 4 بعُد و 24 مولفه است. این ابعاد شامل بعُدِ «فراگیر یا یادگیرنده»، «تعامل و ارتباط»، «ابزار و تکنولوژی» و «زیرساخت» می باشند. یافته های بخش کمّی نیز نشان دادند که در تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی، بارهای عاملیِ همه شاخص ها بالاتر از 3/0 بود و شاخص های نیکویی برازش الگو نیز، برازش مناسبی را نشان می داد. همچنین شاخص ها، پایایی (میزان آلفای کرونباخ) مناسبی در الگوی مذکور داشتند.

کلیدواژه‌ها