پیش بینی خودمهارگری بر اساس هیجان خواهی و خودمیان بینی؛ نقش میانجیگرنه سبک های مقابله ای دانش آموزان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور

10.22034/jiera.2020.164845.1759

چکیده

هدف از تحقیق حاضر، پیش‌بینی خودمهارگری بر اساس هیجان‌خواهی و خودمیان‌بینی: نقش میانجیگرانه سبک‌های مقابله‌ای بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با معادلات ساختاری است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل در نیمسال دوم تحصیلی 97-96 می‌باشد که طبق آمار گرفته شده از آموزش و پرورش برابر با 380 اعلام شده است. روش نمونه گیری در تحقیق حاضر با توجه تصادفی خوشه‌ای خواهد بود. با توجه به اینکه تعداد جامعه آماری بالا می‌باشد، طبق جدول نمونه گیری کرجسی و مورگان بالاترین تعداد نمونه 181 نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه انتخاب خواهند شد. از پرسشنامه خودمهارگری تانجی (2004)، مقیاس هیجان خواهی آرنت (1992)، پرسشنامه خود‌میان‌بینی لاپسلی و همکاران (1996) و پرسشنامه سبک‌های مقابله‌ای لازاروس و فولکمن (1985) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل از تحقیق حاضر از نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 و آزمون ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه» در سطح معناداری 05/0 و از نرم افزار لیزرل جهت معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد: بین خودمهارگری با هیجان-خواهی و خودمیان‌بینی و نقش میانجیگرانه سبک‌های مقابله‌ای رابطه چندگانه وجود دارد. ‌بین خودمهارگری با هیجان‌خواهی و نقش میانجیگرانه سبک‌های مقابله‌ای رابطه وجود دارد. ‌بین خودمهارگری با خودمیان بینی و نقش میانجیگرانه سبک‌های مقابله‌ای رابطه وجود دارد. ‌بین هیجان خواهی با خودمیان بینی و نقش میانجیگرانه سبک‌های مقابله‌ای رابطه وجود دارد.

کلیدواژه‌ها