تبیین و ارائه مدل بهبود همدلی سازمانی در سازمان سنجش آموزش کشور با رویکرد نظریه داده بنیاد

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 استاد گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

10.22034/jiera.2019.198208.2003

چکیده

هدف پژوهش تبیین و ارائه مدل بهبود همدلی سازمانی در سازمان سنجش آموزش کشور بود. پژوهش ازنظر هدف در دسته پژوهش‏های کاربردی و از منظر روش‏شناختی در دسته پژوهش‏های آمیخته قرار دارد. در بخش کیفی مبتنی با رویکرد نظریه داده بنیاد و توسط مصاحبه‏های عمیق نیمه ساختاریافته از نمونه پژوهش 17 نفر از خبرگان علمی که به روش نمونه‏گیری نظری انتخاب شده بودند، داده‏ها گردآوری شد. سپس کدگذاری انجام‏ و اقدام به شناسایی ابعاد، مقولات اصلی و زیرمقوله‏ها و مفاهیم مرتبط با هر یک از کدها به دست آمده شد. در بخش کمی از طریق پرسشنامه محقق‏ساخته 80 گوی‏های از نمونه 200 نفر (27 نفر مدیر و 173 نفر کارشناس) که به روش نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏ای انتخاب شده بودند، داده‏ها گردآوری و برازش مدل پژوهش آزمون شد. نتایج کیفی در قالب مدل همدلی سازمانی: شرایط علی (عوامل سازمانی: جوسازمانی، ساختار سازمانی، فرهنگ‌سازمانی مشارکتی، اهداف سازمانی، عدالت سازمانی، عوامل محیطی: محیط برون‏سازمانی، محیط درون‏سازمانی، عوامل فردی: ویژگی‌های جمعیت‏شناختی، ویژگی‌های شخصیتی)، عوامل مداخله‏گر (فرسودگی شغلی: خستگی هیجانی، مسخ شخصیت، کاهش کفایت فردی، عوامل مدیریتی: مدیریت ناکارآمد، بی‏تفاوتی سازمانی)، عوامل زمینه‏ای (عوامل حمایتی و انگیزشی: حمایت مدیریتی، نظام ارزیابی عملکرد، عوامل شغلی: تناسب فرد-شغل، ویژگی‌های شغلی)، راهبردها (بهبود فرآیندهای سازمان: اعتمادسازی در سازمان، گروه سازی اثربخش، راهبری اثربخش سازمانی: مدیریت اثربخش، آموزش همدلی، توسعه مسیر شغلی) و پیامدها (بهره‏وری سازمانی: ارتباطات اثربخش، اثربخشی سازمانی، تعارض‏زادیی، رفتار شهروندی سازمانی، خلاقیت و نوآوری، تعهد سازمانی، توسعه فردی: توسعه شغلی، بهزیستی فردی، عملکرد فردی) را نشان داد و شاخص‏های برازش حاکی از برازش مناسب داده‏ها با مدل و تأیید فرضیه‏های منتج از مدل داشت.

کلیدواژه‌ها


اشتراوس، آ. و کوربین، ج. (1390). اصول روش تحقیق کیفی. ترجمه بیوک محمدی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

امیرکبیری، ع. (1384). مروری بر تئوری‏ها و اصول مدیریت. تهران: نگاه دانش.

ترابی، ی. (1394). کارکردهای همدلی و هم‏زبانی مسئولان و کارکنان ساعس (سازمان عقیدتی سیاسی نیروی انتظامی) در ارتقای معنویت و اثربخشی سازمانی. بصیرت و تربیت اسلامی، 12(34)، 1-19.

حسینی، س. ع.، دهقان، م. و دهقان، ن. (۱۳۹۲). بررسی رابطه بین ارتباطات سازمانی و همدلی سازمانی، کنفرانس بین‌المللی مدیریت، چالش‏ها و راهکارها، شیراز.

زارعی متین، ح.، محمدیان، ب.، قراچورلو، ع. و شعله، م. (1395). ارائه مدلی ساختاری برای تبیین همدلی در دانشگاه‌ها. مدیریت در دانشگاه اسلامی، 5(11)، 21-36.

شریعتی، م. (1396). شناسایی عوامل مؤثر بر ایجاد همدلی سازمانی در صندوق کارآفرینی امید. پایان‏نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شاهرود.

محمدشفیعی، م.، حق‌شناس، آ. و افروغ، ا. (1395). همدلی در سازمان با تمرکز بر نقش معنویت در محیط کار با رویکرد سبک رهبری معنوی. همایش پژوهش‏های مدیریت و علوم انسانی در ایران، تهران، موسسه پژوهشی مدیریت مدبر، دانشگاه تهران.

مدنی، س.ع.، کاویانی، ا.، سعیدی‏پور، ب. و لاپی، س. (1397). تبیین و طراحی الگوی پویندگی و تحرک نظام آموزش عالی: رویکرد داده بنیاد. فصلنامه پژوهش در نظام‌های آموزشی، 12(43)، 155-173.

مقدسی، ج.، محمدخانی، ک. و محمدخانی، ا. (1397). شناسایی روش‌های توسعه کارکنان در نظام آموزش عالی؛ مورد دانشگاه آزاد اسلامی منطقه 8. فصلنامه پژوهش در نظام‌های آموزشی، 12(43)، 25-39.

ناصریان، ج. (1395). شناسایی عوامل اثرگذار در بهبود فرآیندهای ارتباطی کارکنان و رابطه آن با همدلی سازمانی در بانک تجارت (موردمطالعه: ستاد مرکزی بانک تجارت). پایان‏نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه پیام نور، تهران.

Batson, C. D. (2012). The empathy-altruism hypothesis: Issues and implications. Empathy: From bench to bedside, 41-54.

Box, R. C. (2015). Public service values. Armonk, NY: M.E. Sharespe.

Brass, D. J., Butterfield, K. D., & Skaggs, B. C. (1998). Relationships and unethical behavior: A social network perspective. Academy of Management Review, 23(1), 14-31.

Burnier, D. (2003). Other voices/other rooms: Towards a care-centered public administration. Administrative Theory & Praxis, 25(4), 529–544.

Chowdhry, S. (2010). Exploring the concept of empathy in nursing: can it lead to abuse of patient trust?. Nursing times, 106(42), 22-25.

Cohen, L., Manion, L., Morrison, K., & Morrison, R. B. (2007). Research methods in education: Routledge.

Duan, C., & Hill, C. E. (1996). The current state of empathy research. Journal of counseling psychology43(3), 247- 261.

Edlins, M., & Dolamore, S. (2018). Ready to serve the public? The role of empathy in public service education programs. Journal of Public Affairs Education24(3), 300-320.

Frederickson, H. G. (2005). The state of social equity in American public administration. National Civic Review, 94(4), 31–38.

Gerdes, K. E., Lietz, C. A., & Segal, E. A. (2011). Measuring empathy in the 21st century: Development of an empathy index rooted in social cognitive neuroscience and social justice. Social Work Research, 35(2), 83–93.

Gill, L., Schaddelee, M., Ramsey, P. L., Turner, S., & Naylor, T. (2018). When empathy works: Towards finding effective ways of sustaining empathy flow. Asia-Pacific Management and Business Application6(3), 115-136.

Gooden, S. (2014). Race and Social Equity: A Nervous Area of Government. Armonk, NY: Routledge.

Guy, M. E., Newman, M. A., & Mastracci, S. H. (2008). Emotional labor: Putting the service in public service. Armonk, NY: M.E. Sharpe.

Halpern, J. (2001). From detached concern to empathy: Humanizing medical practice (1st Ed.). Oxford, UK: Oxford University Press.

Johnson, N. J., & Svara, J. H. (2011). Justice for All: Promoting Social Equity in Public Administration (1st Ed.). London; New York: Routledge.

Kaplan, V. (2011). Structural Inequality: Black Architects in the United States. New York, NY: Rowman & Littlefield.

Kellett, J. B., Humphrey, R. H., & Sleeth, R. G. (2006). Empathy and the emergence of task and relations leaders. The Leadership Quarterly17(2), 146-162.

King, C. S. (2011). Government is Us 2.0 (1st Ed). London England; New York, New York: Routledge.

Konrath, S. H., O’Brien, E. H., & Hsing, C. (2011). Changes in dispositional empathy in American college students over time: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Review, 15(2), 180–198.

Krznaric, R. (2015). Empathy: Why It Matters, and How to Get It. New York, NY: Perigee.

Lam, T. C. M., Kolomitro, K., & Alamparambil, F. C. (2011). Empathy training: Methods, evaluation practices, and validity. Journal of Multidisciplinary Evaluation, 7(16), 162-200.

Lee, J., Park, S. Y., Baek, I., & Lee, C. S. (2008). The impact of the brand management system on brand performance in B–B and B–C environments. Industrial marketing management37(7), 848-855.

Rieffe, C., Ketelaar, L., & Wiefferink, C. H. (2010). Assessing empathy in young children: Construction and validation of an Empathy Questionnaire (EmQue). Personality and individual differences49(5), 362-367.

Moynihan, D. P., & Landuyt, N. (2009). How do public organizations learn? Bridging cultural and structural perspectives. Public Administration Review, 69(6), 1097–1105. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2009.02067.x.

Moynihan, D. P., Pandey, S. K., & Wright, B. E. (2012). Prosocial values and performance management theory: Linking perceived social impact and performance information use. Governance, 25(3), 463–483.

Muller, A. R., Pfarrer, M. D., & Little, L. M. (2014). A theory of collective empathy in corporate philanthropy decisions. Academy of Management Review, 39(1), 1–21. https://doi.org/10.5465/amr.2012.0031.

Oxburgh, G., & Ost, J. (2011). The use and efficacy of empathy in police interviews with suspects of sexual offences. Journal of Investigative Psychology and Offender, 8(2), 178–188.

Patel, R. (2015). Collective empathy? Retrieved April 8, 2018, from https://medium.com/@rianapatel/collective-empathy-8f013610112a.

Ponomariov, B., & McCabe, B. (2017). Professionalism vs. Public service motivation: Can public administration education alleviate the tension?. Administrative Theory & Praxis (M.E. Sharpe), 39(2), 80–99. https://doi.org/10.1080/10841806.2017.1309802.

Powell, P. A., & Roberts, J. (2017). Situational determinants of cognitive, affective, and compassionate empathy in naturalistic digital interactions. Computers in Human Behavior, 68, 137-148.

Rainey, H. G. (2014). Understanding and Managing Public Organizations (5th Ed.). New York, NY: Jossey-Bass.

Rieffe, C., Ketelaar, L., & Wiefferink, C. H. (2010). Assessing empathy in young children: Construction and validation of an Empathy Questionnaire (EmQue). Personality and individual differences49(5), 362-367.

Slack, N. J., & Singh, G. (2018). Diagnosis of organizational culture in public sector undertakings undergoing reforms. Public Organization Review18(3), 361-380. https://doi.org/10.1007/s11115-017-0383-5.

De Sousa, A., McDonald, S., Rushby, J., Li, S., Dimoska, A., & James, C. (2011). Understanding deficits in empathy after traumatic brain injury: The role of affective responsivity. Cortex47(5), 526-535.

Steinberg, J. (2014). An epistemic case for empathy. Pacific Philosophical Quarterly, 95(1), 47–71.

Szanto, T., & Moran, D. (2015). Introduction: Empathy and collective intentionality: The social philosophy of Edith Stein. Human Studies, 445–461.

Wald, D. M., Segal, E. A., Johnston, E. W., & Vinze, A. (2017). Understanding the influence of power and empathic perspective-taking on collaborative natural resource management. Journal of Environmental Management, 199, 201–210. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2017.05.030.

Wooldridge, B., & Gooden, S. (2009). The epic of social equity. Administrative Theory & Praxis, 31(2), 222–234. https://doi.org/10.2753/ATP1084-1806310205.

Zanetti, L. A. (2011). Cultivating and sustaining empathy as a normative value in public administration. In Government is Us 2.0 (pp. 76–85). New York, NY: M.E. Sharpe.

Zanetti, L. A., & King, C. S. (2013). Reflections on theory in action: Transformational public service revisited. Administrative Theory & Praxis (M.E. Sharpe), 35(1), 128–143.

Amir Kabir, A. S. (2015). A review of management theories and principles. Tehran: Knowledge View. [In Persian]

Hosseini, S. A., Dehghan, M. & Dehghan, N. (2013). Investigating the Relationship between Organizational Communication and Organizational Empathy, International Management Conference, Challenges and Strategies, Shiraz. [In Persian]

Madani, S. A, Kaviani, A., Saeedipour, B. & Lapi, S. A. (2018). Explaining the Design and Model of Higher Education System Mobility: A Fundamental Data Approach. Journal of Research in Educational Systems, 12)43(, 173-155. [In Persian]

Moghaddasi, J., Mohammadkhani, K. & Mohammadkhani, A. (2018). Identifying Employee Development Methods in Higher Education System - A Case Study of Islamic Azad University Region 8. Journal of Research in Educational Systems, 12(43), 25-39. [In Persian]

Mohammad Shafi'i, M., grateful, A. & Afroagh, A. (2016). Empathy in an organization focusing on the role of spirituality in the workplace with a spiritual leadership style approach. Conference on Management and Humanities Research in Iran, Tehran, Institute of Management Research, University of Tehran. [In Persian]

Nassarian, C. (2016). Identification of factors affecting improvement of staff communication processes and its relationship with organizational empathy in Tejarat Bank (Case Study: Central Bank of Tejarat Headquarters). M.Sc., Payame Noor University, Tehran. [In Persian]

Shariati, M. P. (2017). Identifying Factors Affecting Organizational Empathy in Hope Entrepreneurship Fund. M.Sc., Islamic Azad University, Shahrood Branch. [In Persian]

Strauss, A. & Corbin, J. (2011). Principles of qualitative research method. Translated by Buick Mohammadi. Tehran: Institute of Humanities and Cultural Studies. [In Persian]

Torabi, Y. (2015). The Empathy and Companionship Functions of SaaS Officers and Personnel in Promoting Organizational Spirituality and Effectiveness. Islamic Insight and Education, 12(34), 19-1. [In Persian]

Zarei Matin, H., Mohammadian, B., Gharachorloo, A. S. & Sholeh, M. (2016). Providing a Structural Model for Explaining Empathy in Universities. Management in Islamic University, 1(11), 21-36. [In Persian]